Diverse artiesten

Als de bezuinigingen op het Nederlands Pop Instituut allemaal doorgaan, betekent dat ook het einde van de Unsigned-reeks, cd's waarop talent-zonder-contract werd voorgesteld. Dat zou jammer zijn, want bijvoorbeeld dit deel, gewijd aan Nederlandse dance, is reuze aardig: zwabberend tussen demo-achtige probeersels en professioneel klinkende producties. Maar verwacht geen schokkende nieuwe inzichten. De banjo in de big beat-achtige bijdrage van Geigercounter klinkt vooral als een gimmick. Omski benadert de jaren tachtig al net zo als de Franse band Phoenix, DJ Gomes beheerst het Londense grime-geluid en zo is voor vrijwel elke bijdrage wel een buitenlande blauwdruk te verzinnen. Toch werkt de gierende monotonie in het geval van Nobody Beats The Drum net zo aanstekelijk als de poppy, vocale invalshoek van David Gilmour Girls. Merkwaardig genoeg ontbreken trance en de hardere stijlen, toch de succesvolste Nederlandse exportproducten in de dance-sector. Kennelijk te plat voor de verfijnde trommelvliezen van de NPI-keurmeesters.

Push The Buttons

(NPI)

***