Bouffe à la Française

Heeft u er soms ook genoeg van om net voor sluitingstijd de Albert Heijn binnen te hollen, om - zonder om u heen te kijken - uw vaste lijstje af te werken? Doe als de Fransen! Ga naar een hypermarché, kuier met de hele familie door de gangen als bevond u zich op een overdekte markt, voel, ruik, proef en kijk - word een supermarktforens.

Officiële schattingen van het aantal Nederlandse supermarktforensen bestaan niet, maar het is in ieder geval niet alleen het leger tweede-huisjesbezitters dat op de terugweg naar Nederland bij een Leclerc, een Auchan of een Intermarché stopt om de kofferbak te vullen met producten die thuis niet of moeilijk te koop zijn. Neem bijvoorbeeld ontwerper Bart Driessen uit Rotterdam, met enige regelmaat rijdt hij naar de Auchan in Lille - ongeveer twee uur rijden - om bij thuiskomst voor vrienden een bachanaal aan te richten met Franse wijnen, kazen, patés, eendenborst, verse vis en chocolademousse.

Brandstof

Boodschappen doen in een supermarkt zo groot als de Arena met tientallen kassa's op een rij - wat trekt de supermarktforens de grens over? 'Le plaisir', zegt Libération-correspondent Jean Quatremer. 'Voor Nederlanders dient ”la bouffe” in eerste instantie als brandstof voor de arbeid, terwijl bij Fransen altijd het plezier voorop staat, zowel bij het eten als bij het boodschappen doen.'

Maar er is nog iets dat de supermarkforens - al dan niet bewust - in de Franse hypermarché zoekt. 'Nederlanders zijn gedisciplineerd en goed georganiseerd', schrijft een andere Libération-correspondent, Sophie Perrier, in De mannen van Nederland (2001). 'Lopen doen ze op de stoep, werken doen ze op hun werk, naar de supermarkt gaan ze om boodschappen te doen (...). Zo'n strakke taakopvatting laat weinig ruimte voor de flirt.' In een overgeorganiseerde maatschappij waar elk ogenblik zo productief mogelijk wordt besteed, schrijft zij, is de kunst van het versieren 'een ontregelende factor waar Nederlanders liever niet aan denken'.

Nee, dan de Fransen. Als het waar is wat lingerie-ontwerpster Marlies Dekkers zegt, dat de Franse vrouw erop getraind is continu het verlangen van de man op te blijven wekken, om hem bij voortduring een worst te blijven voorhouden, dan is de Franse supermarkt daar in ieder geval helemaal op ingericht.

Makkelijk zat, om de tafel zo te dekken alsof hij eigenlijk in een sappig weiland tussen fruitbomen staat: robuuste duralex-wijnglazen, rollen wit tafelpapier, een glazen kaasstolp, blikkerig bestek dat doet alsof het een zilveren couvert is en witglazen bordjes met bloemetjes.

Koud kunstje om een verleidelijke chocoladetaart te bakken met kant-en-klaar kruimeldeeg dat je alleen nog maar in de vorm hoeft uit te rollen om daarna te vullen met chocolade met meer dan 70 procent bestanddelen cacao, rose suikerroosjes voor de versiering. Hemeltergend stinkende kazen, patés, mosterdchips? Le voilà. Lekkere(!) soep uit pak, verse garnalen, mayonaise de Dijon (met mosterd) en een potje augurken waar je de cornichons met een mandje omhooghaalt, zodat je hand niet très onélégant in de pot komt vast te zitten.

En om helemaal in de stemming te komen: drank, heel veel drank.

Als de Nederlandse Albert Heijn een toevluchtsoord is van seksuele rust, dan is de Franse hypermarché een grootgrutter in instant-verleiding, klaar in een wip. Kiest u maar. Er zijn overigens hele handige koelkastjes voor in de auto te koop.