Alleenheersers

Schaatster Anni Friesinger was een jaar geleden ,,dolgelukkig''. In het Duitse Inzell had ze de 1.500 meter net onder de twee minuten afgelegd. Ze was nog maar een halve seconde verwijderd van het baanrecord dat op 1.59,30 stond.

Die tijd werd bijna twintig jaar eerder gerealiseerd door Karin Enke, enkele jaren eerder bekend als Busch en enkele jaren later als Kania. Toen de klapschaats nog moest worden uitgevonden was zij jarenlang de locomotief van de Oost-Duitse schaatsploeg. Zij reed bijna mannentijden: haar op Medeo gevestigde wereldrecord op de 1.500 meter (buiten) werd pas dit jaar gebroken.

In 1984 werd Enke – in haar weinig fraaie maar krachtige stijl – wereldkampioen sprint én allround, maar ze kon na dat laatste toernooi haar teleurstelling nauwelijks verbergen. ,,Met een grotere concurrentie was het veel leuker geweest.'' En 1984 was ook nog goed voor twee gouden (1.000 en 1.500 meter) en twee zilveren (500 en 3.000 meter) medailles bij de Spelen in Sarajevo.

In totaal werd Karin Enke elfmaal wereldkampioen. Haar heerschappij over het damesschaatsen duurde relatief kort. Als 26-jarige nam ze in 1988 afscheid, na de mislukte Olympische Spelen van Calgary, waar ze `slechts' tweemaal zilver en eenmaal brons behaalde. Velen hadden op viermaal goud gerekend, maar een fikse verkoudheid – en Yvonne van Gennip – speelde haar parten. ,,Het was een ongelooflijke domper'', zei ze later.

Dit is de veertiende aflevering van een serie over alleenheersers in de sport.