06 Theo

Albert Verlinde heeft een sms van Theo van Gogh in de inbox van zijn mobiele telefoon. Wissen?

De dood stelt een mens voor praktische dilemma's. Sinds dinsdag haal ik een paar keer per dag mijn mobiele telefoon tevoorschijn en open ik mijn berichten inbox. En dan zie ik het staan. `Albert! 12december eerste vertoning Fortuynfilm in dudok, den haag. Kom je ook? Afzender: Theo van Gogh +31622715966.' En iedere keer als ik het lees word ik overvallen door weemoed en ben ik in twijfel. Wat doe ik met dat bericht? Wissen? Dat is zo definitief, morgen misschien. En het verwijderen van de gegevens uit het adresbestand? Wissen? Morgen misschien, vandaag nog niet. Te vers.

Dinsdagmorgen had ik mijn eindredacteur aan de lijn om de uitzending van de dag door te nemen. Tijdens dat gesprek hoorde ik wat gerommel aan de andere kant van de lijn en mijn eindredacteur vertelde dat een redacteur het gerucht had gehoord dat Theo van Gogh was neergestoken. Ik hou niet van geruchten. Dus belde ik meteen Theo. Op zijn mobieltje. Hij was onbereikbaar. Ik sprak zijn voice mail in. `Theo, ik hoor iets verschrikkelijks over je, hoop dat het niet waar is. Groet Albert.' Had hij zijn telefoon bij zich? Toen ik belde was hij al een uur dood en ging het gerucht door medialand. Iedere rechtgeaarde journalist wilde het verifiëren bij de bron, dus bij Theo. Rinkelde dat mobieltje onophoudelijk terwijl hij daar lag? Het is een minuscuul detail maar het blijft door mijn hoofd spoken.

Ik had lange tijd een rothekel aan Theo van Gogh. Dat hoor je niet te zeggen in een week dat de man bijna heilig verklaard is en Reinout Oerlemans en de KRO er van balen dat hij niet meer mee kan doen aan de verkiezing als Grootste Nederlander. Dat programma ging afgelopen week wel over een Van Gogh, maar een hele andere.

Maar ik had dus een hekel aan hem. Dat trappen tegen heilige huisjes de hele tijd. Het ruziemaken bij ieder blad of tv programma waar hij voor werkte. Ik twijfelde vaak aan zijn integriteit. Trapte hij omdat hij wilde trappen of was hij verslaafd aan de kick en de reacties na afloop? Zelf was ik ook het slachtoffer van Theo, het jongetje dat het leuk vond om belletje te trekken, hard weg te lopen en dan om het hoekje van de straat te kijken wat er gebeurde. In zijn film `Interview' liet hij een van zijn hoofdrolspelers zeggen dat Albert Verlinde aan aids was overleden. Ik vond dat niet leuk, maar dacht `niet reageren, dat wil hij en dat gun ik hem niet'. Maar toen de film in première ging en hij op de voorpagina van Het Parool een advertentie plaatste met de tekst: `Albert, jammer dat je niet wil komen vanavond', moest ik toch even bellen met de man. Ik wilde wel komen, maar was niet uitgenodigd. Hij zei dat het maar een grapje was. Ik zei dat ik er niet om kon lachen en dat was het. Alsof er nooit iets tussen ons gebeurd was belde Theo me in augustus met de vraag of ik een theaterstuk van hem wilde produceren! We maakten een afspraak drie weken geleden en toen leerde ik hem kennen als een enthousiaste creatieve gek. Natuurlijk, tijdens ons gesprek liet hij weer heel wat BN'ers en filmbobo's alle hoeken van de kamer zien, maar hij oreerde ook voluit over zijn ideeën voor theater en hoe we dat samen konden gaan invullen. We zouden een nieuwe afspraak maken. Die is er niet gekomen. Maar ik ben blij dat we elkaar nog gesproken hebben. Dinsdag is zijn crematie. Ik neem nu al afscheid van hem. Ik pak mijn telefoon. Zoek zijn naam. Kies Opties en dan Wissen. Alle informatie wissen? Ja. Alle informatie wissen. Gewist Theo van Gogh.