Waagstuk `Lenny' wringt

De mannen die zich Acda & De Munnik noemen, zijn hun sterrenstatus moe. De zalen zaten jarenlang vol, maar ze hebben al die tijd gezongen wat het publiek wilde horen – en wat hen ooit voor ogen stond, is verloren geraakt. Alsof je een verhaal verzint, zeggen ze, ,,en ergens halverwege is het jouw verhaal niet meer.'' En dan stelt hun manager voor, dat ze hun nieuwe liedjes voorlopig laten zingen door diens nieuwe ontdekking Lenny, om zelf even in de schaduw te verdwijnen. Tot ook deze Lenny aan zijn succes ten onder gaat.

In werkelijkheid hebben Thomas Acda en Paul de Munnik drie cabaretprogramma's over jongensdromen achter de rug, waaruit heel wat liedjes een eigen leven gingen leiden in de top-tienen van de platenindustrie. En nu spelen ze Ren Lenny ren, een voorstelling die korte metten maakt met het naturel dat hun handelsmerk was geworden. Samen met drie acteurs, drie achtergrondzangeressen en drie musici spelen ze het verhaal over opkomst en ondergang van Lenny, met een script dat naar hun ideeën werd geschreven door toneelauteur Rob de Graaf. En met hun eigen lekker achteroverleunende liedjes, met treffende zinnetjes als: ,,Ik lach en lieg mijn leven leuker.''

Die liedjes zijn zodanig in het verhaal verwerkt, dat er voor applaus na de nummers niet eens ruimte meer is. Ze zijn de soundtrack geworden, in een soms nogal cryptische constructie van vertellersmonologen en dialogen, met Frank Lammers als een Mefisto-achtige manager, Bracha van Doesburgh als berekenende vriendin en Marleen Stoltz als een journaliste die over Lenny's ondergang wil schrijven. Ze spreken de gekunstelde taal van De Graaf (,,ik schuil veilig in mijn woorden'') en behielden hun eigen namen. Net als Acda & De Munnik dus, maar er is één groot verschil: zij zijn acteurs en hun rollen zijn verzonnen.

Zelf treden Acda en De Munnik op als de Acda & De Munnik die we kennen. Daarom hangt er een echte spanning als het duo in de openingsscène uiteen lijkt te vallen. Maar die spanning keert in de rest van de voorstelling niet meer terug. In de strakke, streng ogende regie van Ruut Weissman, die het publiek op afstand houdt, maakt Ren Lenny ren vooral een moeizaam bedachte indruk. Met als bijkomend nadeel, dat de door Ross Curry vertolkte Lenny volstrekt niet weet waar te maken dat hij zo'n onstuitbaar talent zou zijn. Ondanks zijn Prince-pose blijft hij steken in de middelmaat van een Idols-finalist.

Hoewel de voorstelling heel wat lijkt te beweren, houden we uiteindelijk toch niet veel meer over dan een handjevol romantische clichés over een ster die verdwaald raakt in zijn roem en een flets Droste-effect als ontknoping. Het knarst, het wringt en het klopt niet. Het was een waagstuk om afscheid te nemen van het succesvolle jongensgevoel op gympies. Maar wat er nu voor in de plaats komt, is teleurstellend.

Voorstelling: Ren Lenny ren, door Acda & De Munnik. Regie: Ruut Weissman. Gezien: 4/11 in Het Park, Hoorn. Tournee t/m 16/5. Inl. (015) 2159415