Ondoorgrondelijk als de Mona Lisa

De Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken Franco Frattini is de nieuwe kandidaat voor de post Justitie, Veiligheid en Vrijheid in de Europese Commissie. Volgens links en rechts in Italië is hij de man die de affaire Buttiglione snel kan doen vergeten: ,,Een kwaliteitsnominatie'', zo omschrijft de voormalige linkse premier Massimo D'Alema zijn kandidatuur. Geen flapuit, maar juist een gereserveerde politicus met de ,,ondoorgrondelijke glimlach van de Mona Lisa'', aldus de krant La Repubblica.

Frattini (47) beschouwt zijn uitverkiezing als ,,een kans om zich weer bezig te houden met het werk dat hij leuk vindt'': juridische aangelegenheden. Hij studeerde rechten en maakt daarna aanvankelijk als advocaat een bliksemcarrière binnen de overheid. Op zijn 29ste was hij al lid van de Raad van State en adviseerde hij de minister van Financiën en de Italiaanse premier. Op zijn 37ste tijdens het eerste kabinet Berlusconi werd hij algemeen secretaris van de staf van de premier. En een jaar later benoemde premier Dini hem tot minister van de Publieke Diensten.

In de periode 1996-2001 was Frattini als kamerlid voorzitter van de parlementaire commissie die de veiligheidsdiensten controleert. Toen Berlusconi in 2001 aan de macht kwam, werd hij opnieuw minister van de Publieke Diensten om in november 2002 over te stappen naar het ministerie van Buitenlandse Zaken, alwaar hij de jongste minister ooit op dat departement was.

Frattini probeert de dialoog met de oppositie altijd open te houden en staat bekend om zijn grote incasseringsvermogen. Die flexibiliteit en koelheid kan hij ontwikkeld hebben in zijn vrije tijd, als verdienstelijk slalomskiër. De zomervakantie viert Frattini graag op een ijsbreker op de Noordelijke IJszee. Hij zou liever oceanoloog dan eurocommissaris zijn geworden. Al voegt hij daar meestal wel aan toe: ,,Maar daar valt helaas geen droog brood mee te verdienen.''