Een verhitte versie van een koele paranoia-thriller

The Manchurian Candidate van John Frankenheimer uit 1962 is een merkwaardige koele film over spionage, hersenspoeling en een politieke aanslag – een jaar voor president Kennedy werd vermoord. Opgenomen in zwart-wit, zo kraakhelder dat er een permanente vrieskou over de beelden lijkt te liggen. The Manchurian Candidate van Jonathan Demme, uit het verkiezingsjaar 2004, is een verhitte film. Dezelfde plot, totaal andere sfeer. Het gaat nog steeds om een groepje soldaten die denken dat ze (toen in Korea, nu in Irak) in gevecht zijn geraakt met de vijand en miraculeus werden gered door hun dappere sergeant. In werkelijkheid zijn ze gehersenspoeld. In het orgineel door communisten, in de remake door een multinational. Zo heeft Demme (The Silence of the Lambs) zijn film thematisch gemoderniseerd. Dat is minder doorslaggevend dan de sfeer. Ook in het origineel was paranoia over een schaduw-Amerika een belangrijk element. Doorslaggevend zijn toon en tempo. Hijgerige beelden, druk druk druk, met onderin de geluidsband een bijna continue bastoon die de dreiging kracht bijzet. Het is gewoon iets te dik.

The Machurian Candidate. Regie: Jonathan Demme. Met: Denzel Washington. Meryl Streep, Liev Schreiber. In: 50 bioscopen.