Oom George is geen familie

Soms loont het om de kleine lettertjes te lezen. `Dead Ringers US election special' stond er in de programmagids. `Humor en sketches'. Tien uur, BBC2. Oké, we gaan kijken.

De tune en het logo van Fox News, Amerika's meest bekeken televisiejournaal. Dreigende zwartwitfoto's van John Kerry, zware muziek en aanzwellende stemmen: Kerry is scary, Kerry is scary, Kerry is scary. De nieuwslezer: ,,Wij zeggen niet dat hij een vampier is, wij waarschuwen niet dat hij uw kinderen aanvalt, maar stelt u zich voor dát hij het zou doen...'' Waarna een Amerikaanse vlag in beeld verschijnt. ,,Stem Bush, als je wilt leven.'' En dan nu over naar verslaggever James Bush (,,Oom George is geen familie'')...

Goed, dat is één manier om de allerlaatste avond voor de verkiezingsdag televisie te maken: Britse satire. Wat deden de nieuwsprogramma's?

RTL Nieuws en het NOS-Journaal openden allebei met het naderende akkoord tussen vakbeweging en kabinet. Dat leek me terecht. Er was in Amerika niet iets onverwachts gebeurt. Bij de inmiddels vertrouwde beelden vertelde RTL-correspondent Max Westerman vervolgens in moordtempo over de zes staten die Bush had bezocht en de vier staten van Kerry. Alle kwesties (nek-aan-nekrace, honderdduizenden vrijwilligers, enzovoorts) kwamen met een enkele zin aan bod. Hij wees ook nog even op de mogelijk `funeste' invloed van derde kandidaat Ralph Nader, een aandachtspunt dat andere zenders niet haalde.

Jammer alleen dat Westerman gisteren niet op reportage ging. Daar is hij vermaard om. Een zelfgekozen semi-sterstatus (boek: Max & the city) en de reacties daarop (boek ex-medewerkster over onaangename baas) doen niets af aan de verfrissende manier waarop hij soms verslag doet. Maar hij bleef dus thuis en het NOS-journaal won gisteren glansrijk. Niet alleen kreeg Charles Groenhuijsen meer tijd om zijn verhaal te doen (,,Het wordt een rommeltje, morgen''), maar ook was daar weer Wouter Kurpershoek die de afgelopen weken in korte reportages veel heeft laten zien. Zo ontmoette hij een vroegere secretaresse van Bush die Bush' opmerkelijke zuinigheid memoreerde. ,,Maar als president heeft hij nu een enorm begrotingstekort'', zei de verslaggever. De secretaresse was werkelijk even uit het veld geslagen. En zei toen: ,,Als dat zo is, áls, dan is dat vast omdat hij de mensen wil helpen.''

Ook ging Kurpershoek eten bij een christelijk gezin dat niets moest hebben van mannen met mannen, vrouwen met vrouwen en wat er verder nog aan moderne samenlevingsvormen dreigt, en dús niets van Kerry. Gisteren, aan het slot van zijn reis, liet hij een stadser publiek in Boston op dit fragment reageren. ,,Ik ben sprakeloos, het is gelul, absoluut gelul'', was daar het commentaar. Wat al vaak is gezegd werd nu getoond: Amerika is verdeeld.

En toen kwam Netwerk er nog overheen. Eerst kromden zich even de tenen toen de NCRV-ploeg bij bekende Nederlanders langs de deur ging om te vragen wie er moest winnen. Leon de Winter had een tekst op papier, maar die werd versneld afgedraaid. Willem Post toonde zijn verzameling Amerikaanse magneetjes op zijn koelkast. Daarna was het gelukkig vrij baan voor de vrijwilligers in Florida. Een Bush-man was in de weer met stapels Bush/Cheney-borden. Hij was net op pad geweest.

,,Ik heb er net 125 neergezet, volgens mij zijn ze nu alweer weg'', mopperde hij.

Wie halen ze dan weg?

,,Ik heb gehoord dat ze twee dollar per stuk betalen.''

Doet u het omgekeerde ook? Waarna bleek dat hijzelf in een achterkamertje honderden gestolen borden van het anti-Bush-kamp had staan.

Toch voor de zekerheid maar even naar BBC World om te kijken of we niets gemist hadden. Daar hebben ze immers voor elke kandidaat een eigen verslaggever, plus een analist die het grote verhaal doet, waarna de nieuwslezer zelf ook niet terugschrikt voor nog een scherp interview met deze of gene. Maar heel veel meer informatie bood dat nou ook weer niet.

Beelden vertelden meer dan duizend deskundigen, gisteravond.

Deze week recenseert redacteur Hans Nijenhuis de tv-programma's.