Lichaam wil rust, hoofd niet

Olympisch kampioen Mauro Rosales is in Argentinië een volksheld. Bij Ajax wist de rechtsbuiten tot dusver nog niet te schitteren. ,,In de tweede helft van het seizoen moet ik er staan.''

Mauro Rosales weet als geen ander dat hij roofbouw op zichzelf aan het plegen is. Op het moment dat zijn collega's bij Ajax na een lang seizoen aan het bijkomen waren, verdedigde de rechtsbuiten de kleuren van zijn land bij de Copa América en de Olympische Spelen. Tijdens de twee toernooien groeide de kleine dribbelaar net als zijn landgenoot Carlos Tevez uit tot een nieuw idool van de voetbalgekke Argentijnen. De 23-jarige Rosales zag zijn doorbraak beloond met een transfer van Newell's Old Boys naar het Amsterdamse Ajax.

In het elftal van coach Ronald Koeman veroverde de aanvaller een vaste plek in de basis. Morgenavond hoopt de Zuid-Amerikaan zichzelf te kunnen bewijzen in de Champions League tegen Maccabi Tel Aviv. Rosales heeft de afgelopen maanden aan den lijve ondervonden dat er tussen willen en kunnen een groot verschil zit. ,,Ik heb heel veel gespeeld dit jaar. Daardoor ben ik ook een paar keer geblesseerd geweest'', zegt Rosales in de aanloop naar het treffen met de Israëlische ploeg. ,,Mijn lichaam heeft eigenlijk rust nodig om te herstellen. Maar mijn hoofd zegt dat ik door moet gaan. Ik wil alles meemaken om mezelf zo snel mogelijk thuis te voelen. Bij Ajax hebben ze de echte Mauro Rosales nog niet gezien. Ik hoop me tijdens de winterstop goed voor te kunnen bereiden. In de tweede helft van het seizoen moet ik er staan.''

Vlak voor het sluiten van de transfermarkt haalde Ajax de slechts 1.73 meter grote voetballer naar Nederland. Door de komst van Rosales werden concurrenten als Tom de Mul en Daniël de Ridder naar het tweede plan verwezen. Koeman ziet in de Argentijnse international de ideale flankspeler voor de rechterkant. Rosales twijfelde naar eigen zeggen niet lang toen Ajax zich meldde. ,,Ajax is een club met een grote naam in Argentinië. Ze doen altijd mee aan de grote toernooien in Europa. Op de televisie in Argentinië heb ik veel documentaires over Ajax gezien. Over de broertjes De Boer, over Marco van Basten. Ik kon naast Ajax ook naar het Italiaanse Palermo. Maar ik had mijn keuze snel gemaakt'', legt Rosales uit. ,,De mensen in Argentinië zijn er trots op dat ik nu bij een club als Ajax speel. Koeman heeft me steeds heel veel vertrouwen gegeven. Dat wil ik hem graag met goed voetbal terug betalen.''

Tijdens de eerste wedstrijden die hij speelde maakte de nieuwe nummer zeven van Ajax direct kennis met de hardheid van de eredivisie. Tegenstanders van ADO Den Haag en Roda JC plantten ellebogen in zijn gezicht. ,,Dat was wel even raar. Maar het hoort erbij'', zegt Rosales met een glimlach op zijn gezicht. ,,Misschien komt het omdat ik zo klein ben. Ik weet het niet. Maar toch denk ik dat het Argentijnse voetbal nog wat harder en feller is.''

Rosales leerde voetballen in het Argentijnse Villa Amarilla, nabij de stad Cordoba. De club Newell's Old Boys haalde hem als veertienjarig talent naar Rosario. Samen met andere beloftevolle voetballertjes probeerde hij ver weg van zijn ouders aan een profloopbaan te werken. Rosales weet de dag van zijn debuut in de Argentijnse Primera Division nog precies voor de geest te halen. ,,Dat was op 31 oktober 1999. Tegen River Plate in Buenos Aires'', stelt Rosales zonder een seconde na te hoeven denken. ,,De trainer had me een paar uur voor de wedstrijd bij zich geroepen. De week daarvoor had ik nog met de jeugd in de zesde divisie gespeeld. Het ging direct goed. Sindsdien ben ik niet meer uit de basis geweest. Daarna is alles in een stroomversnelling terechtgekomen.''

Rosales werd met Argentinië in 2001 wereldkampioen bij de jeugd, hij groeide bij Newell's Old Boys uit tot publieksidool en debuteerde in mei van dit jaar als international tegen Brazilië. De tijd dat el enano (de dwerg) anoniem over straat kan is sinds het veroveren van een gouden plak in Athene definitief voorbij. De Argentijnen hadden sinds 1952 nooit meer een gouden medaille behaald. Olympisch kampioen Rosales: ,,In Argentinië groet iedereen me. Ze vragen handtekeningen of willen met me op de foto. Dat is hier in Nederland heel anders. Hier respecteren ze de rust van een voetballer veel meer. Wat beter is weet ik niet. Ik hou van beide. Om al die liefde van de mensen steeds te mogen ontvangen is heel erg mooi.''

Net als alle andere Argentijnen beschouwt Rosales de oud-voetballer Diego Maradona als de beste speler die zijn land heeft voortgebracht. ,,Maradona was een voorbeeld voor mij. Hij is een heel grote voetballer geweest. Dat telt voor ons. Wat hij daarnaast met zijn leven heeft gedaan daar kijken wij niet naar. Wij zien graag de goede dingen. We zijn er trots op dat Maradona Argentijn is. Dat verandert nooit.''

Het had deze zomer niet veel gescheeld of zijn zeer talentvolle landgenoot Carlos Tevez had voor PSV gespeeld. ,,Tijdens de Olympische Spelen heb ik veel met Carlos gesproken. Over hoe mooi het zou zijn als we allebei in Nederland zouden spelen. Maar misschien is hij nu nog te jong. Als hij me om advies vraagt zal ik zeggen dat het hier goed is. Maar het is beter dat hij naar Ajax dan dat hij naar PSV gaat.''

De Argentijnse Ajacied heeft onlangs het huis van zijn Braziliaanse clubgenoot Maxwell in Amstelveen overgenomen. Twee keer in de week volgt hij Nederlandse les. Rosales zegt zich thuis te voelen in het land waar zijn landgenoot Máxima de toekomstige koningin is. ,,Ik voel me goed hier in Nederland'', zegt hij in het Spaans. ,,Het is een eer voor ons dat Máxima hier prinses is. We respecteren haar. Ik zou haar graag willen ontmoeten. Ze zou me kunnen uitleggen hoe het leven hier is. Maar het zal moeilijk zijn een afspraak te maken. Ik heb geen haast. Misschien kom ik haar de komende jaren nog wel eens tegen.''