Ketelbinkie

Zijn vader was longarts, zijn moeder advocaat, maar híj wou met zeventien jaar naar zee. Hij monsterde aan op een Rotterdamse coaster. Die voer op Rusland om daar paarden te halen voor de slacht. Bij thuiskomst sprak ons ketelbinkie onnavolgbaar plat. Zijn kleren stonden stijf van de stront en het hele huis stonk naar mest.

Na twee vaarten ging zijn vader aan boord informeren of zoonlief zich wel naar behoren gedroeg. De kapitein was dik tevreden. ,,Prima gassie! Jouw zoon die komt er wel! Hij is snel en handig en je ken met hem lache. Maar jôh hoe gaat het nou bij jou in de zaak? Verkoopt dat nou een beetje die fietsen? Want je zoon zegt...''