Bedrijven kennen elkaar al sinds 1995

Ze kennen elkaar al sinds 1995, Getronics en PinkRoccade. Na lang bakkeleien lijfde de twee bedrijven destijds het salarisverwerkingsbedrijf Raet in. Beide bedrijven werden voor de helft eigenaar van de Utrechtse salarisstrokenfabriek, het bedrijf dat vorig jaar de goudklomp bleek te zijn die Getronics van de ondergang redde.

De hoofdrollen werden destijds vervuld door Ton Risseeuw, grondlegger en topman van Getronics, en Henk Bosma, toen topman van Roccade. Een duo dat met elkaar plannen smeekte om de grootste automatiseerder van Nederland neer te zetten. Getronics en Roccade moesten uiteindelijk met elkaar fuseren.

De gedeelde overname van Raet moest de eerste stap zijn in de fusie van beide bedrijven. Maar die kwam niet van de grond doordat de overheid treuzelde met de privatisering van Roccade. Getronics wilde niet wachten en kocht eind 1996 zoals afgesproken het resterende belang van Roccade in Raet.

Het jaar daarop werd het jaar van de waarheid. Roccade werd in de verkoop gezet door de overheid. Er volgde een veiling, waarbij Getronics het grote Amerikaanse IBM aftroefde. Niet door slim te onderhandelen, maar door veel meer geld te bieden. De wens van Risseeuw om Getronics in de Nederlandse top van het bedrijfsleven te loodsen zou nu in vervulling gaan. Risseeuw deed zelfs een beroep op het `Oranje-gevoel'.

Maar geheel onverwacht liepen de zaken toch anders. De overname van Roccade door Getronics ketste af. De reden van Risseeuw: Roccade heeft een immens millenniumprobleem. Deskundigen twijfelden sterk aan het argument van Risseeuw. Zij dachten dat Risseeuw bewust een extreem hoog bod had uitgebracht om IBM uit te schakelen. Een lagere prijs wist hij vervolgens niet te bedingen. Voor Roccade stond er toen nog maar één weg open. Het bedrijf moest naar de beurs en ging PinkRoccade heten.