Reps gekletter

Voor mijn neus stak Johnny Rep de straat over. Het was donker op de Herengracht in Amsterdam. Alle parkeerplaatsen langs het water waren bezet. De oud-voetballer was eregast tijdens een diner wegens het tienjarig bestaan van het tijdschrift Hard Gras. Na een avond zitten, strekte hij de benen.

Rep stond tussen twee geparkeerde wagens in. Rep maakte een beweging met zijn hand die deed vermoeden dat hij sleutels in zijn broekzak zocht. Er passeerde een wagen. Daarna keek ik weer naar Rep. Hoewel ik te ver af stond om het kletteren te horen, zag ik aan de houding van zijn rug en armen dat Rep in de gracht plaste.

Rep is beroemd. Hij speelde in twee WK-finales. Hij behoort tot het selecte gezelschap voetballers dat voor Ajax en Feyenoord speelde. Hij is god in Frankrijk. De groep Mickey 3D maakte vorig jaar een nummer over hun held Rep in zijn tijd bij St. Etienne. Hij werd uitgenodigd tijdens de presentatie van de CD, in een grote zaal in Parijs. Tot zijn verbazing zag hij hoe het jonge publiek hem toelachte en het nummer `Johnny Rep' meezong. Rep is cult.

Hij draagt het lefgozertje nog in zich, de lachebek in Rep is nooit ver weg. Toch is het leven ook zwaarder gebleken dan hij ooit in al zijn jongensachtige onschuld geloofde. Zijn gezicht is een afspiegeling van opkomst en verval in het voetbalrijk.

Hoe ziet een voormalige voetbalheld eruit? Een stijlvolle man die een dodelijk saaie functie bekleedt bij een bond? De echte treurigheid staat toch op het gezicht van bobo Michel Platini, die na zwaar vergaderen weer een kunstgrasveld inspecteert namens de FIFA. Nee, dan liever Maradona die een jachtgeweer richt op journalisten, Cantona die met een boeventronie in een mooie reclame opduikt. Of Johnny Rep die zijn blaas leegt in de gracht.

Er was op de feestavond aan de Herengracht nog een voetballer aanwezig tijdens het diner. Aan mijn tafel zat Hans Vonk, de reservekeeper van Ajax. Hij praatte veel met schrijver Kees 't Hart die hij kende van de speciale uitgave over zijn vroegere club Heerenveen.

Over de etende Hans Vonk is niets te melden dat de krant moet halen. Toch schrijf ik nog even door. Vonk at met mes en vork, hij droeg een nette blouse en vertrok op tijd uit het restaurant. Misschien heeft hij zijn diner zelf betaald om zich niet gecorrumpeerd te voelen, zo tussen alle schrijvers en journalisten.

Vonk is een voorbeeldige prof. Tijdens het etentje werd hij nog geprezen om zijn invalbeurt, vorige week tegen PSV. Zondagmiddag nam hij plaats op de reservebank, zonder mokken, wat bij Ajax dit seizoen een wonder genoemd mag worden.

Waar Rep vrijdagnacht verbleef in Amsterdam, weet ik niet. Misschien fluisterde de oud-voetballer zijn boezemvriend Theun de Winter nog een paar zinnen in het oor van zijn eigen gedicht dat hij in 1977 op Corsica schreef, toen hij voor Bastia voetbalde.

Mijn huwelijksnacht

Was ik op stap

Terwijl zij daar lag

Was ik op stap

Daar zat ik dan

Aan de bar

Met mijn glas

Vol appelsap

Appelsap heeft uiteindelijk een beperkte houdbaarheidsdatum en stappen tijdens je huwelijksnacht is spelen met vuur. Maar Rep leeft. Zoals je hoort te leven als je gestopt bent met voetballen. Daar waar Vonk nog moet beantwoorden aan de straffe wetten van de club, is Rep zo vrij als een vogel. Hij bepaalt zijn eigen regels.

Ga je gang, Johnny. Laat het kletteren in de gracht.