Kings Of Leon

Net als de Ierse groep The Thrills is Kings Of Leon, afkomstig uit het Amerikaanse zuiden, opvallend snel klaar met een tweede cd. Maar de titel Aha Shake Heartbreak haalt het niet bij die van het debuut Youth & Young Manhood (2003), ook de inhoud is minder glorieus.

De groep rond de drie broers Followill en hun neef veroverde vorig jaar een groot, vooral Brits publiek met haar rechttoe rechtaan versie van zuidelijke rock, waarin een knauwend cowboyaccent en de onderkoelde bronstigheid van de voorman een hoofdrol speelden. Oubolligheid werd hier verrassend gecombineerd met jeugdig elan; en van vier besnorde zonderlingen in te strakke spijkerbroeken kun je veel hebben.

Maar dat lukt ze geen tweede keer. Voor Aha Shake Handshake vervolgen de Followills hun pad langs kroegen en bordelen, en is de wereld weer bezongen in rauwe termen. Al is er soms een toevoeging te horen in de vorm van een etherisch neuriënde synthesizer ver op de achtergrond, een wat zwaarder gitaarriff of een extra jodel van Caleb Followill, de nummers zijn grotendeels inwisselbaar met die van de vorige cd. Maar ze zijn minder hartveroverend. Afgezien van de single The Bucket en de faaie opener Slow Night, So Long, steken veel andere liedjes ongeïnspireerd in elkaar. De fleur is af, de grappige oubolligheid van weleer klinkt nu vroegoud.

Aha Shake Heartbreak (BMG 82876 64744)