Geen ziekte, maar strijd om aandacht

Prof. Buunk heeft een artikel over modeziektes van de site van de Groningse universiteit laten halen. De reacties van ME- en fibromyalgiepatiënten waren te heftig.

Prof. Bram Buunk (57), hoogleraar sociale psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, zei in een interview op de site van de universiteit dat whiplash (nekletsel), de vermoeidheidsziekte ME, fibromyalgie (pijn in spieren en gewrichten) en bekkeninstabiliteit ,,modeziektes'' zijn. Hij kreeg dit weekend tientallen negatieve reacties en liet het interview van de site halen.

Bent u geschrokken van die mailtjes?

,,Ik had het moeten verwachten. Mensen ontlenen hun identiteit aan hun ziekte en reageren als door een wesp gestoken als ze lezen dat hun aandoening, vaak niet bewust hoor, ingebeeld is. Ze schrijven: `U weet niet hoe ik lijd.' Ik lees u een cynisch mailtje voor dat ik net binnenkrijg: `Dank u wel dat u mij zegt dat ik eigenlijk niks heb.' Hun reacties bevestigen mij dat ze in feite bezig zijn met een strijd om erkenning en aandacht.''

Waarom liet u het interview van de site halen?

,,Ik wilde van het gedoe af. Maar ik had het er beter op kunnen laten staan. Ik krijg nu meer mailtjes, omdat de media erop springen. Ik heb er nu zo'n 100 binnen.''

Ik las ergens dat u zich geïntimideerd voelde?

,,Ach, dat is een groot woord. Er waren vervelende scheldkanonnades bij en agressieve reacties. Zo van: `U bent hoogleraar op onze belastingcenten. Geef die baan maar op.' De patiëntenvereniging van ME eiste, overigens in een correcte brief, een rectificatie en een verontschuldiging. Maar ik kreeg dit weekend ook veel reacties van mensen die mij steunden, zowel van collega's als particulieren.''

Mensen met deze aandoeningen voelen zich echt ziek. Het zijn toch geen aanstellers?

,,Ik zeg eigenlijk niks nieuws. De meeste klinisch psychologen en psychiaters zijn het met me eens. ME, whiplash, fibromyalgie en bekkeninstabiliteit zijn stoornissen waarvoor in het algemeen geen lichamelijke oorzaken zijn te vinden. Maar die mensen voelen zich wel ziek of hebben pijn. Er is dus iets aan de hand. Wat? Ze hebben problemen, een traumatische gebeurtenis meegemaakt, hebben faalangst, krijgen te weinig aandacht van hun partner of op hun werk. Daardoor focussen ze zich op die symptomen. Men wil een label van de dokter. Erkenning van de maatschappij. Mensen graven zich in hun aandoening in. Surfen de hele dag op internet om te lezen over die stoornis.''

Wat raadt u ze aan?

,,Het betreft hier een mentale kwestie. Een psychologische behandeling zou goed zijn. Maar deze mensen zeggen, vaak in tegenstelling tot mensen met een burn-out of een depressie: `Ik ben niet gek.' Terwijl cognitieve gedragstherapie bijvoorbeeld resultaat kan geven. Maar ja, dat werkt alleen als mensen het zelf willen.''

En de mensen met deze aandoeningen willen volgens u niet?

,,Vaak spelen er ook verzekeringskwesties. Mensen willen in de WAO of zijn bang voor een herkeuring.''