Alternatieve rock is springlevend

Twee dwarse Amerikaanse underground-bands waagden het dezer dagen om hun kunsten te vertonen in het Nederlandse clubcircuit. Dat het kwartet The Apes het karwei zonder gitaar dacht te klaren leek heiligschennis in het Groningse rockhol Vera, maar de groep kwam er toch nog gladjes mee weg.

Wat wil je ook, als zowel het dreinende orgeltje van de bevallige Ape Amanda als de basgitaar van Ape Erick zich in datzelfde middenfrequentiegebied ophoudt waar doorgaans de gitaren zijn gesitueerd.

Met een fikse dosis vervorming is het rock 'n' roll-effect zo goed als compleet. Wat dan nog ontbreekt wordt afgemaakt door zanger Ape Paul.Zijn heupbroek wordt slechts door het toeval belet om af te zakken, zijn jasje laat het middenrif griepverwekkend bloot en zelf is hij links, rechts, voor en achter het drumstel te vinden, net waar het liedje in kwestie om vraagt.

Het dominante orgel smeekt om associaties met Emerson, Lake & Palmer in een psychedelische bui, maar de manische, punky voordracht van die Paul houdt de zaal goed bij de les. Ook bij de meer uitgesponnen nummers blijft de spanning zodoende moeiteloos gewaarborgd.

Bassiste Michelle Mae van Weird War sluit met haar soepjurk en zonnebril mooi aan bij de psychedelische tendensen van het voorprogramma. Met zanger Ian Svevonius zat ze in cultband The Make-up, en Weird War was bedoeld als eenmalig project waaraan ook voormalig Royal Trux-lid Neil Hagerty te pas kwam.

Een doorstart als The Scene Creamers werd om auteursrechtelijke redenen in de kiem gesmoord, zodat de tweede cd If You Can't Beat Them, Bite Them weer onder de vertrouwde dekmantel uitkwam. Dat op deze cd een gastrol is weggelegd voor Jennifer Herrema, jarenlang Hagerty's partner in dat fantastische, gedementeerde rock-project Royal Trux, verhoogt de aantrekkingskracht van deze groep alleen maar.

Op het podium, zonder steun van Hagerty of Herrema, is Weird War evengoed een attractie van allure. Svevonius mag er met zijn zwartgespoten haardos uitzien als een jonger neefje van Herman Brood, in de muziek worden de rock-clichés ondergraven door losjes uitgeserveerde ritmieken en, opnieuw, behoorlijk psychedelische trekken.

Als de gitarist zijn wah-wah-pedaal nog eens intrapt, wordt duidelijk dat de alternatieve rock volgens Weird War zeer levensvatbaar is.

Concert: The Apes en Weird War. Gehoord: 28/10, Vera Groningen.