MANNEN & TUINIEREN

In NRC/Handelsblad van 23 oktober staat een flinke pagina met als kop `Als de mannen gaan tuinieren'. Heerlijk al die aandacht voor tuinieren, het is tenslotte mijn hobby en mijn werk. Maar komen er alleen paginagrote artikelen in de serieuze media als er mannen aan te pas komen? Het lijkt er wel op! Ook gebruiken de heren serieuze woorden om hun heerlijke hobby te beschrijven. De partner die de hagen en het gras doet blijft (zoals meestal) onbenoemd, maar degene die ontwerpt en beplanting beheert is Cheftuin, zo'n titel spreekt uiteraard tot de verbeelding. Tuinclubs voor vrouwen worden van tafel geveegd. Dat zijn theekransjes! Maar bij een mannentuinclub leer je wat, daar moet je wel wat van tuinieren afweten!

Mannen zijn bijna allemaal haantjes en als zij een nieuwe activiteit ontdekken schreeuwen ze het van de daken en dan pas wordt het serieus genomen. De huisontwerper is dus `Cheftuin', maar de vrouwelijke tegenhanger wordt badinerend `Tuinnimf genoemd. Een vrouwentuin is een truttuintje, maar de manlijke tegenhanger is een tuin waarin Nature under Control is.

Toch heb ikzelf ook vaak het verschil in tuinieren tussen mannen en vrouwen geconstateerd. Als machomannen de baas in de tuin zijn produceren ze vaak een overmaat aan bouwwerken, bloembakken, watervallen, paden en vlonderterrassen. Met daarbij - omdat er toch planten moeten komen - vreselijk smakeloze en schreeuwende plantencombinaties. Vrouwen die baas in eigen tuin zijn daarentegen maken smaakvolle tuinen waar vloeiende lijnen en een subtiele beplanting in een oogstrelend kleurenpalet samenkomen.

Maar er is een groep tuiniers de homomannen - die in mijn ogen de goede eigenschappen van de twee geslachten hebben verenigd. Bezoek ik een van hen een tuin dan ben ik vaak stik jaloers. In deze tuinen wordt mannenkracht gecombineerd met het vrouwelijke gevoel voor schoonheid en uit hun handen verrijzen inderdaad juwelen.