Flyby Cassini langs Titan lost mysterie methaanzee niet op

De vraag of zich op Titan zeeën van vloeibaar methaan bevinden, is met de tweede flyby van de Cassini-sonde niet definitief beantwoord. Dinsdag passeerde de Cassini de in oranje nevel gehulde, grootste Saturnusmaan op een afstand van 1200 kilometer, 300 keer dichterbij dan afgelopen juli. Een infraroodcamera heeft tientallen foto's gemaakt en ook met radar zijn atmosfeer en Titan-oppervlak gedetailleerder dan ooit in kaart gebracht - dit alles als voorbereiding op de landing van de Huygens-sonde, begin volgend jaar.

De foto's tonen opvallend sterk afgetekende lichte en donkere gebieden op het Titan-oppervlak. Het heldere gebied centraal rechts is Xanadu gedoopt. Geopperd is dat de donkere gebieden ijsachtige landmassa's zijn en de lichte gebieden zeeën van vloeibaar methaan. Daartegen pleit de wijze waarop de lichte gebieden licht weerkaatsen. Sommige delen van het oppervlak zouden wel eens bedekt kunnen zijn met slurrie van bevroren en vloeibare koolwaterstoffen.

Sommige gebieden ogen ruig, andere juist glad. Het Titan-oppervlak is plat en streeppatronen wijzen op wind. Inslagkraters zijn schaars op de opnamen. Dat zou kunnen duiden op een actief Titanoppervlak, dat zich via schuivend ijs of regen constant vernieuwt. Ook wolken zijn schaars, wat zou kunnen betekenen dat de Titanatmosfeer minder methaan bevat dan tot nu toe werd verondersteld.

De drie foto's tonen een groot deel van het Titanoppervlak en laten zien wat beeldverwerking vermag. Links: Titan-opname, slechts gecorrigeerd voor foutjes in de digitale CCD-camera. Midden: meerdere opnamen zijn samengevoegd om de contrasten te versterken. Rechts: verdere beeldbewerking levert nog scherpere randen op.