De lezer schrijft over gekleurde visie op Pim Fortuyn

Ik voel behoefte te reageren op het artikel `Hacken voor Pim', (NRC Handelsblad, 23 oktober). Ik lees NRC Handelsblad omdat ik het gevoel heb door deze krant serieus te worden genomen. Ik houd van de bezielende en zorgvuldige wijze van berichtgeving. De krant heeft dat ook prachtig omschreven in haar beginselen: ,,wij respecteren onze lezers te zeer dan dat wij hen als onvolwassenen willen behandelen. Daarom zullen wij hun ook geen meningen opdringen. Het is ons doel hun in de eerste plaats de ruimst mogelijke informatie te geven, op grond waarvan zij dan zelf hun eigen mening kunnen vormen''.

Echter, dit artikel is een voorbeeld hoe het niet moet. Het is een schoolvoorbeeld van de tendens dat journalisten zich vooral laten leiden én laten beïnvloeden door hun intieme wereld.

De strekking van zijn artikel is dat de auteur het KRO-televisieprogramma `De grootste Nederlander' en de wijze waarop de uitslag kan worden gemanipuleerd verwerpelijk vindt. Daar kan ik mij in vinden.

Maar na een uitvoerig beargumenteerde stelling dat de uitslag – digitaal – manipuleerbaar is, vervalt de redacteur in journalistiek populisme. De afkeur voor Fortuyn-aanhagers weerklinkt in de laatste alinea's. Hij besluit met de vaststelling dat de Fortuyn-aanhangers op internet goed georganiseerd zijn, dat de ,,verbeten'' aanhang voldoende computerkennis heeft om de score ,,slinks'' op te voeren en tegelijkertijd verneem ik dat De Telegraaf ,,een geliefd dagblad bij Pim-kiezers'' is. Aardig wat suggestieve kreten, die schijnbaar achteloos worden gepubliceerd, de beginselen van deze krant onwaardig.

Wilde de auteur met dit artikel zijn mede-eenlingen (de `progressieve journalisten') kenbaar maken dat zijn stelling aansluit binnen de groep? Dat is hem aardig gelukt.