Bedrog

Suzan Nader: ,,Ik heb me ontzettend in de nesten gewerkt.''

Fakhradin Nader: ,,Als jij niet gelogen had, zat Noor nu bij ons en niet in Irak.''

,,Het schoot niet op hier. Ik miste haar zo dat ik ook asiel aanvroeg in Duitsland. Onder een valse naam. En ik kreeg een verblijfsstatus. Maar toen ik Noor naar Duitsland wilde halen, kon dat niet. Ik had geen foto en geen paspoort.''

,,Moeders moeten niet liegen.''

,,Mijn advocaat zei: stuur die Duitse papieren terug, en biecht je bedrog op. Maar nu zegt de Nederlandse rechter: jullie moeten terug naar Irak want jij bent helemaal niet in gevaar. Anders had je die papieren nooit teruggestuurd.''

,,Setaf mist haar zusje verschrikkelijk.''

,,We zijn hier op 18 maart 1998 gekomen. Gevlucht via Syrië uit Arbil in Noord-Irak. We waren lid van een Koerdische partij, maar die viel uiteen. Iedereen kreeg ruzie met iedereen en we werden bedreigd.''

,,Ze gooiden een bom op ons huis en hebben toen onze oudste dochter vermoord.''

,,We moesten wel weg.''

,,We verkochten mijn elektronicawinkel en legden dat geld bij het geld dat Suzan had verdiend als apothekersassistente. Daar betaalden we een mensensmokkelaar van.''

,,Maar die man zei: met een baby van drie maanden overleef je geen vlucht door de bergen.''

,,Dus hebben we Noor achtergelaten bij haar oma.''

,,Je kunt dat verdriet niet oplossen.''

,,Ik zit thuis maar te wachten.''

,,Ga dan vrijwilligerswerk doen, net als ik.''

,,Noor is heel boos op ons.''

,,Ze wil ons nooit meer zien.''

,,We zullen haar ook nooit meer zien als onze advocaat verliest. Want terug kunnen we niet.''

,,Als ik voor mezelf had gekozen, woonde ik nu in Duitsland. Maar ik heb als moeder mijn gevoel gevolgd en alles verloren.''

Dan roept Setaf van vijf die in Nederland werd geboren: ,,Pap, mam, gaan we nou weer lachen?''

Dit is het derde portret uit een serie over de 5.000 uitgeprocedeerde asielzoekers.