Turkije (1)

Dat de Turken hun best doen salonfähig te worden voor de EU is duidelijk, en zij willen blijkens een tentoonstelling in Brussel onderstrepen hoezeer de geschiedenis van Anatolië verbonden is met die van Europa (CS 22 oktober). Als klap op de vuurpijl wordt de vaak o zo progressieve positie van de vrouw aldaar benadrukt. Vooral in Byzantium zou de `vrouwenmacht' een hoogtepunt bereiken. Die stelling is nonsens. Zo ontgaat het auteur Michel Krielaars dat `de wapperende handjes' van de H. Eudokia de orante houding is van de heilige. Bij de levensloop van de `invloedrijke keizerinnen' Theodora en Zoë, gaat het waarschijnlijk om een muntportret uit 1042, toen beide dames een blauwe maandag keizerin waren.

En wie de `goden' Hosios en Dikaia zijn, mag de hemel weten. Dat de weegschaal van Dikaia de vrouwelijke suprematie tot uitdrukking brengt (waarschijnlijk gaat het om het wegen van de zielen bij het laatste oordeel) is net zo ongerijmd als te beweren dat onze Vrouwe Justitia de leidende rol van de vrouwen in Europa symboliseert omdat ze een weegschaal in de hand houdt.