Column

Stropdas

,,Maar je kan hem toch ook zo strikken dat hij helemaal onderaan hangt. En dan prop je hem in je broek en doe je je jasje dicht!”

Aan het woord is Bartina Koeman, die haar man Ronald bijstaat zijn das dusdanig te stroppen dat je die treurige 1 niet ziet.

,,Maar dan heb ik weer zo’n klein stropje”, oppert Sneeuwvlokje. Het is zondagochtend en het echtpaar staat al een uur te hannesen voor de spiegel in de slaapkamer. De tijd dringt, Ronald moet naar zijn werk en hij wil niet weer voor joker staan met die kleuterige 1 op zijn das.

,,Anders tekenen we een haaltje bovenaan de 1 zodat het op een 7 lijkt”, stelt zijn trouwe echtgenote voor.

,,Maar als wij verliezen en Willem II wint, dan staan we achtste en dan loop ik na de wedstrijd weer voor lul”, zegt de Ajax-trainer wanhopig.

,,Maar als jullie winnen en Heerenveen verliest dan sta je weer zesde. Dus we kunnen ook een extra das met een 6 maken. Want een 6 is zo een 8”, houdt Bartina de moed erin.

Terwijl Ronald worstelt met zijn stropdas zucht hij: ,,Dan moet ik straks aan Neeskens vragen of die nacompetitie leuk is.”

Mevrouw Koeman heeft een nieuw idee. Volgens haar moet Ronald het dasje vlinderen als een ouderwetse butterfly, maar dat is volgens de trainer te vrolijk. Dat staat te blij.

Zelden is het woord stropdas beter van toepassing geweest dan in het geval van dit wurgtouwtje. Het uniform van de Ajax-trainers moet toch door een bestuursvergadering zijn gegaan. Hoe kunnen volwassen mannen dit goedkeuren? Zelf snap ik het wel. Voorzitter John Jaake is niet alleen een oude corpsbal, hij is zelfs voorzitter van de senaat van zo’n kakkersclubje geweest. En die rijkeluiszoontjes hebben nou eenmaal een apart gevoel voor humor.

Zo kwamen Delftse corpsballen vorige week op het lumineuze idee om een vrindje dat ging trouwen een levend varken aan te bieden. Zo grappig. Het beest scharrelde een tijdje door het Amsterdamse partycentrum De Duif, raakte zwaar gewond toen het van een trap flikkerde en werd vervolgens krijsend van de pijn aan een boom gebonden. Heel fijnzinnig allemaal.

En je personeel stiekem voor lul laten lopen is iets wat die kakkers ook heel graag doen. John Jaake lust er wel pap van. Vorig seizoen liet hij de clubleiding rondsjouwen in wanstaltige zuurstokroze overhemden, waardoor de trainersstaf eerder leek op de verlopen directie van een tweedehands Oost-Duits bordeel met Poolse kippenvelhoeren. Van die snollen die al een kleine dertig jaar over de houdbaarheidsdatum zijn.

Die hemden waren geleverd door een zekere Oger. Dat is een modepooier in de Amsterdamse PC Hoofstraat, die onlangs ruzie kreeg met de stadsdeelraad Zuid omdat hij aan zijn creditcardklanten geen wijntjes meer mag schenken. Dat is namelijk zijn succesformule. Eerst de klant zachtjes lam voeren en hem vervolgens in een wanstaltige krijtstreep hijsen. Daarna smeer je hem nog een paar kamerbrede Fortuyndassen aan.

En dit jaar heeft Oger die blufdas met die wanstaltige 1 bedacht. Het gerucht gaat door Amsterdam dat de baas van Oger een doorgewinterde Feyenoord-fan is en dat hij zich helemaal het schompes lacht omdat het hem telkens weer lukt de trainersstaf van de concurrent zo voor schut te zetten. Het Ajax-bestuur moet de kleding de afgelopen twee jaar stomdronken hebben uitgezocht.

,,We kunnen dit seizoen nog wel wat winnen. Als Juventus bestraft wordt voor het dopinggebruik in 1996 wint Ajax alsnog de Champions League”, stamelt Ronald en vraagt zich al stroppend en strikkend af of ze dan alsnog naar het Leidseplein moeten. En dan mag hij natuurlijk niet mee en staat Louis van Gaal weer op dat podium te krijsen. Die schijnt een 1 op zijn borst te hebben getatoeëerd.

,,Ik voel me een 0”, zucht Ronald en als een echte prins Claus smijt hij zijn das in een hoek van de kamer. En terwijl de tranen in zijn ogen wellen, schouderklopt Bartina hem naar de deur en fluistert in zijn oor: ,,Het leven is wél leuk!”