Soccer moms zijn overal, ook in de politiek

Nergens doen zoveel vrouwen aan voetbal als in Amerika. Vooral onder meisjes is de sport populair. Mede dankzij de `soccer moms'. Zij rijden hun dochters niet alleen naar de club, maar zijn ook een machtige belangengroepering geworden. Ook de regering-Bush vreest de soccer mom.

John Kerry, de Democratische kandidaat voor het presidentschap in de Verenigde Staten, laat zich graag fotograferen in het gezelschap van soccer moms. Deze voetbalmoeders voeren een stille, geweldloze revolutie door in de Amerikaanse machosportcultuur en zijn één van de machtigste belangengroeperingen van het land geworden. Ze zijn tegen wapenbezit, tegen zinloos geweld, tegen de buitenlandse politiek van president George W. Bush, vóór vrouwenrechten en vóór een ontspannen opvoeding van hun kinderen. Ze zijn, kortom, liberaal en stemmen Democratisch.

Meer dan acht miljoen vrouwen voetballen in de Verenigde Staten in clubverband. Dat is het hoogste aantal ter wereld en is mede te danken aan Mia Hamm. Zij is de eerste wereldvedette in het vrouwenvoetbal. Hamm leidde de Amerikaanse nationale ploeg in 1999 in eigen land naar de wereldtitel. Veertig miljoen Amerikanen keken naar het finaleduel op televisie. De populariteit van Hamm kent in eigen land bijna geen grenzen. Volgens Phil Knight, de baas van sportkleding- en schoenenfabrikant Nike, hoort Hamm thuis in hetzelfde rijtje als basketballegende Michael Jordan en golfgrootheid Tiger Woods.

Dankzij Hamm heeft het vrouwenvoetbal in de Verenigde Staten ook meer mogelijkheden dan de mannelijke tegenhanger; een uniek gegeven in de wereld van de topsport.

Voor veel meisjes in Amerika is Hamm een voorbeeld. Het aantal meisjes dat via het zogenaamde high school soccer voetbalt is ongeveer hetzelfde als het aantal jongens. Het schommelt rond de 200.000. `Soccer is in een tijdspanne van vijftien jaar vanuit het niets naar de top drie van populairste vrouwensporten geklommen', stelt sociologe Sue Lopez vast in haar boek Women on the ball.

Vooral de groei van het meisjesvoetbal – van vijf tot vijftien jaar – is de afgelopen jaren niet tegen te houden en verdringt in sneltreinvaart American football, ijshockey en softbal in populariteit bij de jeugd.

Het is mede dankzij de soccer mom dat voetbal een bedding heeft gevonden in de Verenigde Staten. Miljoenen doodgewone vrouwen hebben namelijk besloten dat dit de sport is die ze hun kinderen willen laten beoefenen. Wat betreft politieke keuze sluit de voetbalmoeder aan bij het Amerikaanse idee van waarheid en rechtvaardigheid. Acht op de tien steunt de Democraten.

De soccer mom, die staat voor `aangenaam gezelschap', werd gelanceerd bij de verkiezingsoverwinning van Bill Clinton in 1996. Ze doen hun dochters graag op voetbal omdat soccer `onze meisjes onafhankelijkheid bijbrengt'. Daarnaast is het een snelle, opwindende sport en heb je inzicht nodig om het te begrijpen. Zo beseffen meisjes op jonge leeftijd dat ze zichzelf mogen zijn en winnen ze aan eigenwaarde. Dat getuigde een soccer mom aan het Engelse voetbalmaandblad Four Four Two.

De soccer moms sturen de zaak van onderuit. Niet de wereldvoetbalbond FIFA, niet het sponsorende bedrijfsleven, niet de televisiedeals. De impact van de soccer moms is onpeilbaar. Ze duiken overal op: van pornosites tot punksongs. Onlangs doopte een bankovervaller zichzelf tot `The Soccer Mom Bandit'. Madonna slijt spijkerbroeken aan voetbalmoeders, autobedrijven spenderen zelfs miljoenen dollars om vooral soccer moms hun nieuwste model aan te prijzen.

Popster Bono van de Ierse groep U2 zei recentelijk tegen The New York Times: `De regering is niet bang voor rocksterren en studentenactivisten. Ze zijn nerveus door de soccer moms.'

Zou zijn vooruitzicht George W. Bush écht kunnen bedreigen?