Guy BourdinZ

elf zou hij het vreselijk hebben gevonden, om zijn foto's zo netjes ingelijst aan de muren van een museum te zien hangen. En ongetwijfeld had hij zich vol afschuw uitgesproken over de glanzende reproducties in de catalogus. De Franse fotograaf Guy Bourdin (1928-1991) had duidelijke ideeën over hoe er met zijn beelden diende te worden omgesprongen. Tot zijn dood waren ze nooit geëxposeerd of in boekvorm verschenen. De enige plek waar Bourdin zijn werk tentoonstelde was op de pagina's van damesbladen als reclamefoto voor het schoenenmerk Charles Jourdan, of als modereportage in het Franse Vogue, waarin hij ruim dertig jaar lang iedere maand twintig pagina's mocht vullen. Dat er nu toch een overzichtstentoonstelling in het FOAM is, komt door Bourdins zoon Samuel, die de nalatenschap beheert. Zo wordt, ruim tien jaar na zijn dood, pas in volle omvang duidelijk hoe geniaal en invloedrijk het werk van Bourdin eigenlijk was. Voor zijn modellen was Bourdin extreem veeleisend, sadistisch haast. Ze moesten poseren temidden van dode koeienkoppen of rauwe vis, en zich wentelen in goudverf of dode wespen. Identiteitsloze ledenpoppen waren het, opgemaakt met veel te veel lipgloss, valse wimpers en blosjes op de wangen. Maar de grootste verrassing van deze tentoonstelling is wel dat Guy Bourdin ook ingetogen kon fotograferen. Tussen de barokke voorstellingen van fashion victims en heroïne chic hangen enkele wonderen van eenvoud: bijvoorbeeld een foto van een lege akker met op de voorgrond een telefoonpaal waarop een modefoto geplakt is.

Guy Bourdin t/m 5 jan FOAM, Keizersgracht 609, Amsterdam. Dag 10-17u, do en vr 10-21u.