Een hele klus om Commissie te formeren 1

Zelden heb ik een onzinniger hoofdartikel in deze krant gelezen als dat van 25 oktober, voor wat betreft de democratie in Brussel. Het pleidooi voor het recht van het Europees Parlement om individuele kandidaat-commissarissen te vetoën, in plaats van de gehele kandidaat-commissie, inclusief de voorzitter, is niet gestoeld op de praktijk in enige westerse democratie. Ook het Nederlandse parlement kan niet een individuele minister naar huis sturen, noch iemand onaanvaardbaar verklaren als kandidaat-minister; in het geval van onvoldoende vertrouwen in zo'n persoon, haalt de (beoogde) minister-president bakzeil, of de hele ploeg verdwijnt. Dat is precies zoals het nu geregeld is voor de Europese Commissie. En zo hoort het ook.

De gevolgen van een individueel veto-recht zouden desastreus zijn en vragen om politieke spelletjes bij gebrek aan serieuze consequenties: links verwerpt de kandidaat van Italië, rechts retaliëert door de kandidaat van Hongarije onacceptabel te verklaren. Zo kan het nog een hele klus worden om een Europese Commissie te formeren, die dan noodgedwongen zal zijn samengesteld uit individuen, die te kleurloos zijn om hevige reacties op te roepen bij de parlementariërs. Maar of dat dan ook de beste Commissie is voor de Europese Unie, is sterk de vraag.

Ik ben het dan ook volledig oneens met uw stelling dat ,,het `alles-of-niets-systeem' met het accepteren van een nieuwe commissie op gespannen voet staat met de democratische machtsuitoefening door het parlement''.