Ieders rock 'n roll-opa

Nederlandse groepen als The Ex en Eton Crop traden op bij de John Peel Sessions. John Peel was een van de grote gangmakers van de popmuziek.

In de jaren tachtig kwam BBC-discjockey John Peel elke drie weken naar Nederland om nachtprogramma's voor de VPRO-radio te maken. Hij was regelmatig te gast als plaatjesdraaier op Pinkpop en kwam in recente jaren graag naar Groningen voor Noorderslag en Eurosonic, waar zijn muziekinstict hem op het spoor van The White Stripes bracht. In Groningen was hij ook vaste bezoeker van de platenspeciaalzaak De Platenworm in de Steentilstraat.

Peel was toen al een levende legende. Hij was een van de grote gangmakers van de popmuziek van de afgelopen veertig jaar. Met nooit aflatende bevlogenheid gaf hij aandacht aan nieuwe muziek in zijn radioprogramma's, waarin hij alleen draaide wat hij zelf mooi vond. Van hippiemuziek tot punk en van reggae tot dance was Peel een voorvechter van eigenzinnigheid en oorspronkelijkheid in de popmuziek. Pink Floyd, The Undertones en The White Stripes vertegenwoordigen drie generaties van bands die hem in het hart wisten te raken en die daarom op airplay in zijn programma konden rekenen.

In Liverpool was hij in aanraking gekomen met vroege rock'n'roll bij optredens van Eddie Cochran en Gene Vincent. Om dicht bij het vuur te zijn vertrok hij naar Texas, waar hij in 1962 om zijn `amusante Britse accent' een radioprogramma kreeg. Als parttime-verslaggever voor de Liverpool Echo was hij in november 1963 aanwezig bij de persconferentie in Dallas, waar Lee Harvey Oswald aan journalisten getoond werd als de zojuist opgepakte moordenaar van John F. Kennedy. In Oklahoma City en San Bernadino werd hij professioneel radiodiscjockey; ervaring die hem van pas kwam toen hij naar Engeland terugkeerde met een flinke verzameling Amerikaanse undergroundplaten.

In 1967 begon hij zijn programma The Perfumed Garden op het piratenstation Radio London, waar hij de nachtelijke uren op het schip voor de Engelse kust verkoos om de psychedelische muziek van zijn keuze te draaien. Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band van The Beatles ging bij Peel in radiopremiere. Bij het programma Top Gear op het nieuwe BBC-station Radio One, dat hij korte tijd later kreeg, zette hij zijn eigenwijze keuze voor de kleurrijke muziek van de hippiebeweging voort. Hij draaide de toen nog volstrekt onbeminde Velvet Underground naast opkomende sterren als Jimi Hendrix en T.Rex. Korte tijd runde hij zijn eigen platenlabel Dandelion, waarop hij onder meer zijn held Gene Vincent onderdak bood.

In de jaren zeventig werd John Peel werd een vurig pleitbezorger van ruwe en directe muziek zoals The Fall en The Undertones die maakten. In zijn toonaangevende jaarlijst `The Festive Fifty' gaf hij punk en new wave ruim baan. Peel werd de beschermheilige van de indiepop: beginnende popgroepen die hun platen vaak op kleine onafhankelijke labels uitbrachten. Uit die onderbelichte poel van talent viste hij latere sterren als The Smiths en Pulp. Nederlandse groepen als The Ex, Eton Crop en recenter Seedling nodigde hij uit voor zijn fameuze John Peel Sessions.

Op BBC-tv deed hij verslag van het Glastonburyfestival, waar hij in een onflatteuze korte broek de rol van ieders favoriete rock & roll-opa op zich nam.

,,Het heeft geen zin om me voor te doen als een tiener,'' zei hij in weerwil van zijn immer jeugdige muzieksmaak die een jong publiek naar zijn radioprogramma's bleef trekken. Vaak betrok hij zijn vrouw Sheila, die hij liefkozend `The Pig' noemde, in de informele praatjes waarmee hij zijn enthousiasme voor alweer een nieuwe rockgroep of dance-act toonde. Tot zijn plotselinge dood was John Peel het levende bewijs dat rock & roll van alle leeftijden is.