Reacties op artikel Nasr zijn inadequaat

Op het artikel van Ramsey Nasr (NRC Handelsblad, 9 oktober), waarin hij de huidige Nederlandse regering en haar voorgangers aanspreekt op haar medeverantwoordelijkheid voor het lijden en de onderdrukking van de Palestijnen door Israël, zijn twee reacties gekomen. In die reacties zitten een aantal parallellen waarvan de merkwaardigste is dat beide schrijvers niet op de kern van het aan premier Balkenende gerichte betoog van Nasr ingaan, waarin hij vraagt eindelijk eens de indruk van wetteloosheid en partijdigheid weg te nemen die het Nederlandse beleid door de jaren heen ten aanzien van Israël heeft gekenmerkt. Wel wordt Nasr verweten dat hij liegt door het gebruik van selectieve waarheden en om dat recht te zetten komen in beide reacties historische overzichten op tafel die kant noch wal raken.

Maar niets van wat Nasr schrijft over de omstandigheden waaronder de Palestijnen sinds de stichting van de staat Israël leven, wordt door de beide reacties weerlegd. Het was Nasr kennelijk niet te doen om een historisch overzicht maar om, met zijn beroep op Balkenende, een beeld van de ellende te schetsen die vooral door de Israëlische onderdrukking is ontstaan. Objectieve historische overzichten zijn nuttig, maar doen als antwoord op Nasrs betoog niet ter zake.

Dat Ramsey Nasr een beroep doet op EU-voorzitter Balkenende is terecht, want ter plekke is vrijwel niemand meer in staat zich aan de geweldsspiraal te onttrekken. De Europese Unie zou die geweldsspiraal van buitenaf heel misschien kunnen doorbreken en daartoe is het artikel van Ramsey Nasr een lofwaardige poging.