Mittal laat staalgigant ontstaan

Het geluid van tegen elkaar aanschurend staal kan lieflijk klinken. Dat is de indruk die wordt gewekt door de grootste transactie ooit in de staalindustrie. In twee fasen probeert de Indiase familie Mittal haar twee staalconcerns te fuseren en de International Steel Group (ISG), een van de grootste staalproducenten van de Verenigde Staten, over te nemen. Het nieuwe concern zal 7 procent van de wereldproductie van 1 miljard ton staal voor zijn rekening nemen, met strategisch, in lagelonenlanden gepositioneerde fabrieken voor de export.

Net als bij andere ingewikkelde transacties springen sommige er beter uit dan andere. In puur financiële zin komen de ISG-aandeelhouders, onder leiding van financier Wilbur Ross, er het best van af. Ross stichtte ISG door op kundige wijze de bezittingen – maar niet de lasten, zoals pensioenverplichtingen en arbeidscontracten – van failliete Amerikaanse staalconcerns als LTV en Bethlehem te verwerven. Na de beursgang van ISG vorig jaar verdeelde hij het bedrijf, op 7 procent na, onder zijn commanditaire vennoten. Zij krijgen nu 4,5 miljard dollar voor ISG, de ene helft in contanten en de andere helft in aandelen in het nieuwe concern, ofwel zo'n 7,4 maal de winst over 2004.

Die waardering, ook al kan zij niet tippen aan die van internetzoekmachine Google, verhoudt zich gunstig tot de andere aspecten van de transactie. Vóór de overname van ISG zullen de Mittals Ispat International, een door de familie gecontroleerde staalproducent met een Nederlandse beursnotering, gebruiken om hun veel grotere staalconcern LNM over te nemen voor 13,3 miljard dollar aan aandelen. Ervan uitgaande dat LNM in het laatste kwartaal van dit jaar net zo veel winst zal maken als in het derde, zal het concern aan Ispat worden verkocht tegen zo'n 4,5 maal de winst, na uitkering van een speciaal dividend aan de Mittals van ongeveer 2 miljard dollar. Dat mag ook goedkoop lijken, maar niet in verhouding tot de waardering van Ispat.

De enigen die zich bekocht kunnen voelen, zijn de minderheidsaandeelhouders van Ispat. Dat komt doordat dit bedrijf, om de bal aan het rollen te brengen, een grote hoeveelheid aandelen moet uitgeven tegen een koers van driemaal de winst. Denk niet dat de transactie daardoor zal worden opgehouden. De waardering van Ispat was laag omdat het bedrijf een schemerbestaan leidde. Het was een betrekkelijk weinig verhandeld aandeel met een geringe verspreiding, waarin weinig institutionele beleggers en slechts één analist geïnteresseerd waren.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.