Lekke band

Kom ik thuis, gordijnen dicht, alle lichten aan, mijn huis één grote bende. Hij ligt nog te slapen, op zolder, met zijn vriendin. Mijn koelkast zo léég, hoe zou dat nu toch kunnen? Dan maar boodschappen doen, op mijn fiets. Ach, lekke band! Zo heeft hij 'm teruggebracht. Vorige week had ik die fiets twee keer nodig, twee keer liep hij met het sleuteltje van het slot in zijn broekzak, per ongeluk. Ziedend was ik. ,,Wil je 't me vergeven'', vroeg hij. En nu: ,,Je band plakken? Ik koop wel een ándere fiets voor je.''

Ik heb sinds kort een eerstejaarsstudent wijsbegeerte in huis, zoon van een dierbare vriend. Drieënhalf uur kost het hem, de band te plakken. Verder heeft hij alles in zich een groot filosoof te worden.

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik