Barbarisme in MO kent lange geschiedenis

Aan de reeks jaartallen die de Palestijn Ramsey Nasr boven zijn verhaal (9 oktober) plaatste en de gegevens die de Israeliër John Dunkelgrün door zijn verhaal (19 oktober) weefde, valt moeiteloos het nodige toe te voegen. Het barbarisme van beide kanten kent een lange geschiedenis.

Toch is er een korte periode geweest dat de verwachtingen er wat minder dramatisch uitzagen. Tussen de beide intifada's is er een korte periode geweest dat er alleen incidenteel sprake was van geweld. In die periode werkten duizenden Palestijnen in de Israëlische bouw en aan wegen. De Palestijnen hebben echter in die periode nooit de indruk gehad dat het Israël ernst was de lont uit het kruitvat te halen. Integendeel, onverdroten ging Israël door in hoog tempo bestaande nederzettingen op de West Bank uit te breiden en nieuwe uit de grond te stampen. Nu Sharon om strategisch-economische redenen van de Gazastrook afwil, wordt daar in bepaalde kringen een burgeroorlog niet voor onmogelijk gehouden.

Dunkelgrün schrijft dat de Palestijnen 97 procent (!) van de West Bank hadden kunnen krijgen, maar dit voorstel afwezen. Dat zou nagenoeg betekenen het opgeven van de hele West Bank. Dit kan naar mijn stellige overtuiging nooit een serieuze optie zijn geweest. Deze zaak is onomkeerbaar. Heeft het er ooit anders uitgezien? Overigens heeft Dunkelgrün het over de ,,veroverde gebieden'' Israël heeft het steevast over ,,betwiste gebieden''. Dat is meer dan een accentverschil.