Schiermonnikoog

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week op een waddeneiland.

Zwartwitte brandganzen en zwartbont vee delen een lap weidegrond direct achter de waddendijk. Keurig houden ze zich aan hun eigen helft, integreren, wat de meeuwen moeiteloos doen, is er niet bij. Wij lopen op die dijk en waaien er zo'n beetje vanaf. Komen we er achter dan is de wind weg en moeten meteen de kragen omlaag en de sjaals los.

We zijn net ontscheept op Schiermonnikoog (`Schier' zeggen de habitués), niet aan de Veerdam, maar in de jachthaven. Ons bootje vaart onder het eiland door en zal ons vanavond aan de andere kant van het waddeneiland weer oppikken. Mooie regeling maar alleen doenlijk voor een groep. Waar een groep is, is een gids. Je hoeft niet achter hem aan te lopen, aan boord kregen we een kaart, we kunnen gaan waar we willen. Maar laten we wel wezen: zo'n gids kent de mooie plekken.

Deze ook. Hij voert ons behendig door kleine loofbossen en langs een ven met een rond wilgeneilandje in het midden; hij kiest voor een spoortje over de vochtige verende grond van de duinvalleien; hij leidt langs de kreken aan de zuidkant en weet een brugje of een plek waar je eroverheen kunt springen. De groep maakt tempo, man en ik blijven ver achter, bijvoorbeeld omdat we tijd besteden aan de blikken kruisen van een oud drenkelingen-graf. Of omdat we een fazant horen kuchen en wachten tot hij tevoorschijn komt hollen. Of we kijken naar een hazenlijk in ontbinding in het mos. Geeft niets. We verliezen ze net niet uit het oog en als de groep wacht dan doen ze net of dat toeval is.

We verlaten de schelpenpaadjes onder de mistletoe voor een steppe met helmgras en andere, rosse, harde halmen en blaadjes. Nu belanden we in het doolhof van de duinen aan de noordkant van dit kleine eiland. We stuiten op een uitzinnig gat in die duinen - zo ziet het Niets eruit. Leeg met erachter lubberend grijs, waar een witte schijf zon gedurig verrassingsaanvallen op uitvoert. Als een stormwind hem een zetje geeft, dendert de zee hier gewoon het land binnen. Aan het strand is het zand volgeëtst met duizenden sporen van drievuldige vogelteentjes.

We steken terug naar de Waddenzee. Daar wervelt boven de groene deining een wolk trilvogeltjes, de zon verdwijnt door een roze poort in de wolken. In de schemer soppen we, diepe voetsporen achterlatend, over het beplaste wad. Ons schipje ligt, de buik in het slik, op ons te wachten. En op de vloed.

15 km. Dagtocht van `De Pierewaai' (o.l.v. Bram Adema; vertrek en aankomst vanaf Noordpolderzeil, Groningen. Prijs p.p. €41,75, inclusief vervoer heen en terug per schip en avondmaaltijd aan boord. Inl. tel. 050 3601750 of www.depierewaai.nl