Piet Noordijk

Over erkenning heeft hij niet te klagen en voor de centen hoeft hij het ook niet meer te doen. Hij was 15 jaar lang leadsaxofonist van het Metropole Orkest. Piet Noordijk (1932) speelt uitsluitend nog voor zijn plezier en dat betekent swingende jazz. Recht voor zijn raap en met veel flair, zoals in het titelstuk van zijn nieuwe cd Pete's Groove. Nu eens niet met pianist Rob van Bavel maar met Jack van Poll op hammondorgel, en verder gitarist Martijn Iterson, bassist Frans van Geest en drummer John Engels.

Liedjes die iedereen (her)kent, dat was het idee achter deze plaat, en Willow weep for me, The Man I love en Body and Soul zullen zeker overkomen, ondanks Piets soms uitbundige ornamentuur. Enkele stukken zijn echter minder bekend en dat geldt zeker Turnaround, in 1959 op de plaat gezet door nieuwlichter Ornette Coleman. Dat Piet diens toonvorming – `hartstikke vals' volgens sommigen – destijds bewonderde is twijfelachtig, maar deze Colemancompositie inspireert hem wel tot een jongensachtig wilde improvisatie.

Piet Noordijk Quintet: Pete's Groove (BMCD 451). Distr. Munich