Lef van hockeyers Tilburg beloond

Hij zei bij aanvang van het hockeyseizoen wat vrijwel iedere coach belooft, maar slechts weinigen waarmaken: ,,Wij gaan geen ontzag tonen voor de tegenstander.'' Dat klonk als een waarschuwing, al was het de vraag of de concurrentie onder de indruk was van die woorden. Want hoe serieus viel Sjoerd Marijne te nemen, als relatief onervaren trainer-coach van het ook dat nog pas gepromoveerde Tilburg?

Nieuwkomers in de hoofdklasse zijn, vooral bij gebrek aan technisch en tactisch vernuft, elk seizoen opnieuw veroordeeld tot een overlevingstocht. Dat weet ook Marijne, de oud-verdediger die tien seizoenen de kleuren van Den Bosch verdedigde voordat hij drie jaar geleden zijn actieve loopbaan beëindigde wegens ontstoken kniepezen. Ondanks de debutantenrol weigert de jongste hoofdcoach uit de hoofdklasse (dertig jaar) zijn ploeg het veld in te sturen met de opdracht om zichzelf op eigen helft in te graven. ,,Ik wil vooruit hockeyen, want dat komt de spelvreugde ten goede'', doceerde hij gisteravond na de even overtuigende als verdiende zege op streekgenoot Breda: 6-2.

Mede dankzij die lef en bravoure spot Tilburg, na vijf speelronden de nummer vier van de ranglijst, dit seizoen met de vooroordelen. Ook mede-nieuwkomer Breda ondervond gisteren dat Marijne anderhalve maand geleden geen gebakken lucht verkocht, toen hij zich aan een vooruitblik op het komende seizoen waagde. Eerder ging zowel Laren (2-1) als Den Bosch (5-1) al onderuit bij de club, die vier jaar geleden degradeerde maar in de jaren tachtig een prominente rol speelde in het Nederlandse tophockey.

Of het weer zover zal komen? Marijne zegt het niet te weten. ,,Eerlijk gezegd ben ik ook verrast door onze prestaties'', bekende de tweedejaars coach naderhand. ,,Vooraf wist ik niet wat ons te wachten zou staan. Ik wist dat we een aardige selectie hadden en dat we aardig konden hockeyen, maar of dat genoeg zou zijn voor dit niveau? Nu hebben we al negen punten uit vijf duels, terwijl we nog niet eens geweldig spelen. Ik kan alleen maar hopen dat dat meer over ons zegt dan over het algehele niveau in de hoofdklasse.''

Was Tilburg zondag in en tegen Bloemendaal (6-2) nog vooral een karikatuur van zichzelf, gisteren wierp de ploeg na een aarzelende opening de schroom van zich af. Binnen tien minuten keken de bezoekers tegen een 3-0 achterstand aan, en was de Brabantse streekderby gespeeld. Tot genoegen van de naar schatting 1.500 toeschouwers, die een herhaling beleefden van de finale van de promotieplay-offs die Breda afgelopen voorjaar in zijn voordeel besliste.

In schril contrast met de spelvreugde in Tilburg staat de onmacht in Breda. Dat de club uit `de stad met de grootste hockeydichtheid van Nederland' (circa 4.500 spelers en speelsters) getergd is, bleek zondag al na afloop van de vierde nederlaag op rij (1-2 tegen SCHC) voor de ploeg van hoofdgeldschieter Aad `Princess' Ouborg. Zowel coach Frank-Jan van Waveren als doelman Bob Velthof kwam verhaal halen bij scheidsrechter Erik Klein Nagelvoort, die niet gediend was van de verbale agressie en zijn belagers opnam in zijn wedstrijdrapport.

Vernietigend was gisteren ook het oordeel van Remco van Wijk, de oud-international die twee jaar na zijn vertrek bij Bloemendaal is teruggekeerd in de hoogste afdeling. ,,Dit gaat helemaal nergens over'', mopperde de Breda-aanvaller. ,,We komen hier met misplaatste arrogantie het veld op. Als we niet oppassen, hebben we straks aan het einde van de rit maar één punt in de tas, en donderen we er weer net zo hard uit.''

Vraag is wat Brent Livermore, de beoogde reddende engel uit Australië, nog kan uitrichten wanneer de aanvoerder van de olympisch kampioen zich in de winterstop meldt bij het vooralsnog puntloze Breda. Bij Oranje Zwart bewaren ze weinig goede herinneringen aan de spelverdeler, die zich in zijn Eindhovense periode (2001/02) allerminst ontpopte als een teamspeler. Afgelopen zomer bood hij zijn diensten bij vrijwel elke hoofdklasser aan. Alleen Breda bleek bereid tegemoet te komen aan de naar verluidt niet kinderachtige financiële eisen van de 28-jarige middenvelder.

Dan heeft Tilburg aanmerkelijk slimmer `ingekocht'. Bij streekgenoot Den Bosch weekte Marijne twee voormalige ploeggenoten los: de ervaren verdediger Willem Gassner (30) en de lepe spits Stefan Duijf (21). De eerste zag in de Brabantse hoofdstad geen perspectief meer na twee keer op rij de play-offs te zijn misgelopen, de tweede weigerde om nog langer de rol van pinchhitter te vervullen. In Tilburgse dienst schoot hij tot dusver in elk duel raak.

Maar de grootste winst schuilt in de twee balvaardige Argentijnen, die na de Olympische Spelen in Athene neerstreken in Tilburg: internationals Matias Vila (147 caps) en Tomas MacCormik (152). Beiden bewezen gisteren andermaal van grote waarde te zijn. Daar staken de twee buitenlandse `aankopen' van Breda, de Nieuw-Zeelanders Philip Burrows en Dean Couzins, schril bij af. Marijne: ,,Ik heb het bestuur voor de keuze gesteld: of we halen twee goeie buitenlanders of we doen niks en we degraderen. Gelukkig heeft het verstand gezegevierd.''

Daarnaast beschikt Tilburg over een niet onbelangrijk wapen in de strijd om klassebehoud: de strafcorner van Arend-Jan Broekmans. In de overgangsklasse scoorde het wat log en houterig ogende kanon uit Breda, bij Push indertijd te licht bevonden en weggestuurd, vorig seizoen maar liefst 42 keer. Gisteren tekende Arie voor zijn vijfde treffer in evenzovele wedstrijden door in de slotminuut de verjaardag van Breda-doelman Velthof definitief te vergallen en de eindstand op 6-2 te bepalen.