Kerry kan weinig veranderen

Als John Kerry de Amerikaanse presidentsverkiezingen wint, zullen de vreugdekreten van het anti-Bush-kamp wellicht niet al te lang aanhouden. Kerry lijkt de harde werkelijkheid onder ogen te willen zien: het zal heel moeilijk zijn het beleid van president George W. Bush op essentiële punten te veranderen.

Laten we eens beginnen met het begrotingstekort. Weinig economen zijn enthousiast over de plotselinge omslag van het Amerikaanse begrotingsoverschot onder Clinton in een enorm tekort onder Bush, zonder dat er sprake was van een grote recessie ter rechtvaardiging van een stimulerend beleid. Het lijkt roekeloos, ook al stemt het de kiezers nu vrolijker. Maar die tevredenheid is een groot probleem voor iedere president. Het was heel gemakkelijk voor Bush om een groot tekort te laten ontstaan. Maar het zou een gigantische politieke moed vergen om de belastingverhogingen of de bezuinigingen door te voeren die nodig zijn om het tij te keren. Een eventuele president Kerry zou misschien wel de juiste maatregelen nemen, maar kandidaat Kerry volgt in wezen de lijn van Bush: hij doet vage beloften over de groei die het land uit het gat zou moeten trekken. Het Irak-beleid van Bush is populairder, althans in de Verenigde Staten. Maar zelfs als Kerry denkt dat de invasie een vergissing was – zoals hij nu verkondigt – zijn de Amerikaanse troepen daar nu eenmaal en is de situatie breekbaar. Het zal moeilijk zijn eenvoudigweg te vertrekken. Niettemin is het waarschijnlijker dat Kerry terugkomt van het huidige buitenlandse beleid dan Bush, die zelfs zou kunnen proberen nog een stap verder te gaan. En Kerry zit niet alleen omhoog met de beslissingen van Bush. Hij zal ook moeite hebben met het veranderen van zaken die Bush links heeft laten liggen. Algemeen wordt toegegeven dat de Amerikaanse gezondheidszorg failliet is, maar Kerry heeft nog geen overtuigender ideeën ter reparatie van het systeem aangevoerd dan Bush. Het plan van Kerry om meer mensen van de federale ziektekostenverzekering te laten profiteren, komt neer op nog meer geldsmijterij – zei iemand iets over tekorten? En over tekorten gesproken, er is het ontzagwekkende tekort op de handelsbalans, dat de indruk maakt van een lang weggemoffeld probleem. Maar het is buitengewoon lastig handelspatronen op de korte termijn te beïnvloeden, en een dalende dollar kan makkelijk tot inflatie of een recessie leiden. Kerry heeft net als Bush geen alternatief geboden. Waarschijnlijk is dat ook verstandig. Het zou wel eens kunnen dat het het beste is rustig af te wachten en toe te kijken hoe de wisselkoers daalt. Het is nauwelijks verbazingwekkend dat Kerry geen campagne voert op basis van zijn post-Bush-beleid. De voor de hand liggende slogan – meer van hetzelfde, maar dan met meer pijn – zou gegarandeerd zijn ondergang betekenen.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld.