I'll be a good girl now

Sophie de Klerck (38) is fulltime voorlichter bij een internationaal bedrijf, moeder van Max (7) en Tom (3), woont samen met Mark (40) en vertelt over haar drukke leven.

Wat? Al half vier! Oh, nee, en ik zou Max uit school halen. Sta ik mijn tijd te verdoen met onze praatzieke computerspecialist. ,,So sorry, Jack, I'll get back to you later. This is an emergency.'' Snel school bellen. Conciërge aan de lijn. ,,Nee mevrouw, ik zie niemand meer op plein. Nee, ook geen blond jongentje met een blauwe jas. Alle andere moeders hebben hun kinderen al opgehaald.''

Ik durf niet te denken. Hij is ontvoerd, verdwaald, verongelukt. Of alle drie. Dit is de eerste keer dat ik niet weet waar Max is. Mijn Mark bellen, misschien heeft de au pair hem toch opgehaald. ,,Hoe bedoel je, Sophie, Max vergeten? Hoe kun je je kind nou vergeten? Echt iets voor jou. Ik dacht dat je beter je best zou doen.'' ,,Beter mijn best doen? Praat niet tegen me of ik een kleuter ben. Dit is niet het moment om onze relatie te evalueren. Blijf jij thuis, misschien wordt-ie door iemand thuis gebracht. Ik ga naar school, misschien dat Max daar toch nog is.''

Race naar school. Veroorzaak bijna een ongeluk door net voor een auto linksaf te slaan. De juf komt doodgemoedereerd naar buiten. ,,Max? Oh, die is bij Koen. Koen, Koen, wie was dat ook al weer? Ik geloof dat donkere jongentje dat een paar straten bij ons vandaan woont. ,,Nu ik u toch zie, denkt u er aan dat het binnenkort weer schoonmaakavond is op school?'' Waanzinnig, ouders inschakelen voor schoonmaakwerk. Ga daar een beetje toiletten schrobben, doe ik thuis ook niet. ,,Ja hoor, ik zal mijn hulp sturen.''

Op goed geluk ga ik naar wat Koens huis zou kunnen zijn. Goddank, goed gegokt. Max doet zelf open. Wat ben ik blij om hem te zien. Max is minder onder de indruk. ,,Dag mam, ik blijf hier spelen. Je bent toch wel thuis hè, vanavond? Je time out is nu toch voorbij?'' ,,Ja hoor, jongen, ik ben thuis vanavond.'' Spreek met Koens Poolse au pair af dat ik Max om zes uur kom halen. Althans, ik hoop dat ze dat ook begreep, zo goed is haar Nederlands niet.

Thank God, kind terug. Gezin gered. En nu heb ik dus heerlijk tijd voor mezelf. Wat zal ik eens doen, eindelijk die Max Mara-jurk halen? Of een massage? Als ik snel ben, heb ik tijd voor allebei. En niet vergeten, Man and Wife van Tony Parsons kopen voor mijn Mark. Om te laten zien dat ik echt wel aan hem denk, zoals onze mediator me heeft geleerd.

Ook van onze mediator meegekregen: leermomenten opschrijven in notitieboekje. Daar is het nu tijd voor: `Multitasken op mijn werk gaat goed, ondanks managementcursus. Maar de combi met gezin multitasken blijft moeilijk.' En dan wil ik nog wel zwanger worden ook. Het is weer die periode van de maand. Even Lisa bellen om te horen hoe afschrikwekkend misselijk ze is, beste anticonceptie die er bestaat.

Mijn gsm. Uit dat ding. Ook al is het mijn Fransman. I'll be a good girl now. Hoewel. Toch even mailbox checken.

EINDE

Eind deze maand verschijnt het boek `Sophie zet door', de bewerking in romanvorm van dit feuilleton bij het NRC Handelsblad/Prometheus fonds