Column

Zit in Rome

Zit in Rome en ben uiteraard even gaan kijken of de nieuwe Ferrari van de paus er al was. Zal hij er zelf in gaan rijden? Lijkt me wel een mooi beeld. Wat voor Ferrari zal het worden? Toch niet zo’n lager-dan-de-stoeprandtype. Daar komt die arme man nooit in. En komt hij erin dan komt hij er in elk geval nooit meer uit. Denk dat hij eerder een hoog model kiest. Een terreinwagen dus. Hoewel? Dan kan hij niet meer naar Nijmegen. Wel humor van die gemeenteraad om te proberen de binnenstad kakkersvrij te maken. In Nijmegen mogen ze met hun tractoren de binnenstad niet meer in, terwijl deze bolides in Laren en Blaricum verplicht zijn. Daar staat geen enkele gewone auto geparkeerd, uitsluitend terreinwagens. Heerlijk gezicht: botoxteefjes (met standaard de zonnebril in het haar) raggen in hun terreinwagens over de Larense Brink. Van de golfbaan naar de hockeyclub en van de bridgedrive naar de tennisbaan.

Zit in Rome en word dertig tot veertig keer per dag aangeklampt door een Italiaanse Tokkie. Een dikke aso die beleefd om een aalmoes vraagt. Vergeefs heb ik geprobeerd om aan een paar van die mannen uit te leggen dat ze in Nederland zo op tournee kunnen. Dat ze in een disco met zijn vijven makkelijk 2.000 euro per avond kunnen vangen. Ze keken me ongelovig aan. Wat ze er voor moesten doen? Niets. Aanwezig zijn en handtekeningen uitdelen. Meer niet. Ze vroegen of ik gek was? Of ik zelf ook dronk?

Zit in Rome en misschien begrijpt u nu waarom de koningin dit weekend een privé-bezoek aan deze stad aflegt. Gisteren samen heerlijk geluncht op het zonovergoten terras van een kleine trattoria in Trastevere. Incognito. Zij mijn bril en ik haar hoed. Trix houdt erg van taal en ik vertelde haar dat Mabel een woord is dat we binnenkort wel eens in de Grote Van Dale zouden kunnen terugvinden. Mabel – meisje dat zichzelf maatschappelijk omhoog wipt. (Zij is een enorme Mabel). Ook heb ik haar het nieuwe play-offsysteem in de eredivisie uitgelegd en verteld dat wij in Amsterdam eerst tegen waren, maar nu dolblij zijn.

,,Dan moeten jullie nog wel vijfde worden!” sprak Trix lachend. Zij is als Haagse een enorme ADO-supporter en vertelde dat door de hofstad de mare gaat dat Patty Brard boos is op Sylvie Meis.

,,Ik ben de hoer van Amsterdam”, schijnt Patty tegen Sylvie gezegd te hebben.

Zit in Rome en moest genietend van het plafond van de Sixtijnse kapel steeds aan de Groningse Stadsschouwburg denken. In 1984 is deze prachtige roodpluchen bonbondoos geheel gerestaureerd en toen is tot verbijstering van heel Groningen het prachtige engeltjesplafond gesloopt en vervangen door kunst van een Groningse winterschilderes. Als optredend artiest mag je er blij mee zijn. Je moet het namelijk wel heel bont maken wil het publiek verveeld naar boven gaan staren. Over smaak valt niet te twisten, maar in dit geval hoeft dat ook niet. Iedereen is het eens: het plafond is foei- en foeilelijk. Veertig jaar moet de schildering er op blijven, maar dan zal het ongetwijfeld worden verwijderd. Ik denk dat elk Gronings schildersbedrijf deze klus gratis wil klaren.

Als ik nazaat was van de plafondengeltjesschilder zou ik die mevrouw een proces wegens monumentverkrachting aandoen en eisen dat het plafond in oude luister hersteld wordt. Ik denk dat je een redelijke kans maakt omdat een andere kunstenaar onlangs net zo’n zaak gewonnen heeft. Wie? Dezelfde Groningse winterschilderes. Ze heeft in de hal van het theater nog zo’n plafond gekwast en er mag in die ruimte niets veranderen. De hal is onlangs verbouwd en opgefrist, maar moet geheel in de oude stijl en de door de kunstenares ooit gekozen kleuren van de wanden, vloerbedekking en gordijnen worden teruggebracht. Interessant.

Zit in Rome en Trix en ik blijven tot zondag. Waar we slapen? In een lekker goedkoop legionellaloos hotelletje bij de Campo di Fiori. En daar fluisteren we elke avond voor we gaan slapen zacht tegen elkaar: ,,Het leven is wél leuk!”