Swoons anti-pop tam en studieus

Het recent verbouwde Paard in Den Haag zou een geschikte locatie zijn voor een bierreclame die een trendy uitstraling moet overbrengen. De kleine zaal die nog hoger is dan diep, met zijn stalen constructies, kleine balkons die als bakjes boven de zaal hangen en de sfeervol verlichte bars aan weerszijden van het publiek – het is rock'n'roll', maar keurig. Op het podium zou dan het soort band moeten staan dat er gisteravond stond: Zita Swoon uit Antwerpen, dat bijeen is voor een tournee door onder meer België, Nederland en Italië.

Want Zita Swoon is een groep waar voor iedereen wat te halen is: een beetje doorleefd, ook wel romantisch, soms ingetogen en af en toe rauw. De muziek wordt nauwkeurig uitgevoerd door een uitgebreide band, met op de achtergrond drie zangeressen. Voorman is Stef Kamil Carlens, die met een wit hoedje, wijd rood colbert en roodwitte gitaar de indruk maakt van een gesoigneerde straatmuzikant. Zo verweerd en rasperig is ook zijn stem die altijd wat nadrukkelijk de teksten articuleert.

De onlangs verschenen derde cd, A Song For A Girls, is een anti-popplaat. Zita Swoon heeft het rockgevoel, dat op eerdere platen nog wel eens doorklonk, definitief afgeschudt, net als de geijkte liedvorm van couplet en refrein. In de muziek is veel ruimte voor schuifelige percussie en de gloeiende klank van de pedal-steelguitar. Nieuw is ook de Franstalige zang die Stef Kamil Carlens doet klinken als een jongere maar niet minder doorleefde versie van landgenoot Arno Hintjes.

Sommige nummers, zoals het duet De Quoi A Besoin L'Amour met de Belgische Axelle Red, hebben een sfeer van mooie zwoele weemoed, maar bij veel andere blijft het zoeken naar kop of staart. Het is alsof Carlens zich heeft verloren in de uitdijende mogelijkheden die een anti-popinstrumentarium biedt: een viool hier, een oliedrum daar – zonder dat er een dwingende noodzaak uit klinkt.

Die mooispelerij brak Zita Swoon gisteravond op in Het Paard. De nummers waren tam en studieus.

Nadeel was bovendien dat ondanks zes muzikanten en drie zangeressen op het podium, het geluid toch kaal bleef. Carlens gaf aan het eind een voorbeeld van hoe het ook kan: met een enkel opzwepend nummer, waarin hij plotseling veranderde van een stramme zanger in een dansende clown.

Concert: Zita Swoon. Gehoord: 21/10 Paard, Den Haag. Herhaling: 22/10 W2, Den Bosch; 23/10 Hedon, Zwolle. Vervolg in november: www.zitaswoon.com.