Dropje

In de file voor de Coentunnel pak ik een dropje. En bots op mijn voorganger. Terwijl ik mijn hand voor mijn mond sla, zie ik het rode wagentje-met-spoilers naar de vluchtstrook manoeuvreren. Zodra ik achter hem gestopt ben, stapt de jongen uit en kijkt me donker aan. Samen hurken we bij zijn achterspatbord.

,,Ik nam een dropje'', vertel ik hem onnozel, maar reken niet op mededogen.

,,Ik zag het'', antwoordt hij, terwijl hij over de lak strijkt. Ik zwijg, hij zwijgt. ,,Een paar krassen'', zegt hij dan.

,,Ik zal even mijn schadeformulier pakken'', zucht ik.

Hij kijkt nors. ,,Ik werk het wel weg'', zegt-ie. ,,Mag ik een dropje?''