Constance Wibaut

Constance Wibaut wordt in het artikel Vernieuwing is Vernieling (Cultureel Supplement, 15 oktober) terecht geroemd om haar bijdrage aan de modejournalistiek in Nederland. Zij wordt de eerste journaliste genoemd die de Parijse modeshows al tekenend en schrijvend versloeg voor Nederland, in het bijzonder voor Elseviers Weekblad. Dat was zeker een unieke combinatie ineen, schrijven en tekenen, maar beide journalistieke vormen werden los van elkaar al sinds 1946 door Nederlandse journalisten in Parijs gebruikt. In die artistiek explosieve jaren vlak na de oorlog liepen er in Parijs tientallen rond die de mode, de politiek, de kunst, etc. versloegen voor Nederlandse bladen. Zij waren journalist, schilder, fotograaf, schrijver of dichter. Een ware smeltkroes van artistieke Nederlanders die elkaar allemaal wel eens tegenkwamen bij gebeurtenissen die zij moesten verslaan. In het artikel worden de namen genoemd van Eva Pennink en Let Voûte. Maar vanaf 1946, dus ver voordat Wibaut naar Parijs kwam, liepen daar ook rond Jeanne Roos (Het Parool), Annemie van Weert (de Volkskrant), Ed van der Elsken, Josepha Mendels. Met deze kleine aanvulling op het artikel hoop ik de geschiedenis van de Nederlandse journalistiek in Parijs vlak na de oorlog iets meer recht te doen. Nu zowat iedereen uit die eerste periode is overleden, wordt het moeilijk die geschiedenis goed te overzien. Mijn moeder, Annemie van Weert (bijna 90), lijkt met Constance de schakel te vormen in die geschiedenis.