Zwembadtragedie

De Britse regisseur Stephen Woolley maakt een film over Brian Jones, de oprichter van de Rolling Stones die in 1969 in zijn eigen zwembad verdronk. Een ongeluk, of moord?

Begin juli 1969 reisde ik met een vriendin naar Londen om de Rolling Stones in Hyde Park te zien. Twee dagen voor het concert verdronk Stones-oprichter Brian Jones in zijn zwembad in Cotchford Farm, Hartfield. Hij zou onder invloed zijn geweest van drank en drugs – een van de eerste drugsdoden onder popsterren. Er gingen geruchten over zelfmoord.

Voor een krant hadden wij ons zakgeld niet over, wel haalde ik 's avonds een poster uit een krantenbox met de chocoladeletters: BRIAN JONES DIES IN POOL TRAGEDY. Het concert ging door, Brian Jones was al vervangen door Mick Taylor. Mick Jagger en Jones verkeerden de laatste maanden op voet van oorlog, wat begin juni officieel leidde tot een `vriendschappelijk' scheiden der wegen.

5 juli 1969 was een stralende dag. Op het heuvelachtige terrein was zover het oog reikte een bont geklede mensenmassa samengepakt. Fans hadden zich tot in de bomen, lichtmasten en lantarenpalen genesteld. Eerst liet Mick Jagger duizenden witte vlinders los ter nagedachtenis aan Brian Jones – op het podium aanwezig met een reusachtig portret.

Vervolgens las Jagger uit het gedicht Adonais, dat Percy Bysshe Shelley schreef bij de dood van John Keats. Een indrukwekkend moment, de geheel in wit gestoken Jagger in twee samengebonden microfoons voor 250.000 ademloze mensen te horen reciteren, terwijl nog wat besluiteloze vlinders om hem heen dwarrelden: ,,I weep for Adonais - he is dead!/ Oh, weep for Adonais! though our tears/ Thaw not the frost which binds so dear a head!/ And thou, sad Hour, selected from all years.''

De Britse filmregisseur Stephen Woolley werkt op dit moment aan The Wild and Wycked World of Brian Jones. De hoofdrol in deze `biopic' wordt gespeeld door Leo Gregory. In Woolleys reconstructie van Jones' dood was er op 3 juli 1969 geen sprake van een ongeluk: de 27-jarige Rolling Stone had nauwelijks gedronken, geen drugs gebruikt en was een goed zwemmer. Hij belandde volgens de filmmaker ten gevolge van geweld in zijn zwembad.

De moordenaar zou de aannemer Frank Thorogood zijn geweest, met wie Brian Jones in een ordinaire ruzie om geld was verwikkeld. De in 1993 overleden Thorogood zou op zijn sterfbed hebben gezegd: ,,It was me that did Brian. I just finally snapped. It just happened.'' Hij deed zijn bekentenis aan ex-Stones-roadmanager Tom Keylock. Eerder legde rockschrijver Geoffrey Giuliano deze cruciale laatste woorden al vast in het boek Paint in Black.

Ook Rolling Stones-biograaf Terry Rawlings hangt de moord-theorie aan. Belangrijkste nog levende getuige is de Zweedse Anna Wohlin, toenmalige vriendin van Jones. Zij verklaarde dat de aannemer Jones als laatste levend zag. Vijftien minuten nadat Wohlin het gezelschap verliet voor een telefoongesprek dreef de muzikant levenloos in het zwembad. Samen probeerden ze Jones te reanimeren, maar Thorogood toonde daarbij volgens haar weinig inzet. De politie koesterde destijds wel verdenking tegen de aannemer, maar vond geen sluitend bewijs.

Moet mijn aandenken 35 jaar na dato ineens anders worden geïnterpreteerd? Blijkt de `pool tragedy' een doofpottragedie te zijn? Of moet het moord-scenario worden gerangschikt in de categorie

`Elvis leeft'? De publiciteit rond Woolleys film ontketende in elk geval een actie ter heropening van het politieonderzoek; een petitie hiertoe op internet is al door honderden Brian Jones-fans ondertekend.

Het huis in East-Sussex is een bedevaartsoord, maar voor meer dan één

Britse held. Hier stierf niet alleen een legendarisch popmusicus, maar werd ook de beroemdste beer ter wereld geboren. Eerder behoorde Cotchford Farm toe aan A.A. Milne (1882-1956), schrijver van Winnie-the-Pooh. Hij vertelde er zijn zoon Christopher Robin over Winnie, Knorretje en Iejoor, zwervend door het Honderd Bunders Bos – waarvoor het nabijgelegen Ashdown Forest model stond.

Poohsticks Bridge, het snoepwinkeltje in Hartfield en Galleon's Lap zijn terug te vinden precies zoals illustrator Ernest Shepard ze vastlegde. Ten tijde van Brian Jones' bewoning stond een standbeeld van Christopher Robin al prominent midden in een rond bloemperk bij het landhuis. Er is een foto waarop de Rolling Stone zich schoppend naar dit beeld liet fotograferen. Blijkbaar had hij niet veel op met die andere illustere bewoner van Cochtford Farm.