Premier Libanon neemt ontslag

Premier Rafiq Hariri van Libanon heeft gisteren zijn ontslag ingediend en gezegd dat hij ook niet wil terugkeren aan het hoofd van een nieuwe regering. Hariri's besluit vloeit voort uit de al jarenlang durende machtsstrijd met de door buurland Syrië gesteunde president Emile Lahoud.

Volgens sommige waarnemers hoopt Hariri met zijn terugtreden zijn gezag onder het publiek te versterken met het oog op de parlementsverkiezingen van volgend jaar mei. Anderen zeggen dat Hariri's vertrek definitief is en dat Syrië daarmee zijn overheersende invloed in Libanon andermaal doet gelden.

De politieke spanningen in Libanon laaiden afgelopen maand weer op door de goedkeuring in het parlement van een grondwetsamendement dat verlenging van de ambtstermijn van president Lahoud mogelijk maakt. Die constitutionele wijziging gebeurde onder zware Syrische druk. Premier Hariri verzette zich er tegen en verklaarde aanvankelijk zich liever een arm af te hakken dan voor de Syrische wensen te buigen. Maar nadat hij in Damascus was ontboden bij de Syrische president Bashar al-Assad gaf hij zijn verzet op, en stemde hij uiteindelijk zelf ook voor het amendement.

De gang van zaken was vorige maand voor Frankrijk en de Verenigde Staten aanleiding een resolutie in te dienen in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, waarin Syrië wordt opgeroepen zich uit het buurland terug te trekken en zich niet langer te bemoeien met de binnenlandse politiek van Libanon. Syrië heeft nog steeds ongeveer 14.000 soldaten in Libanon gelegerd. Maar Syrië heeft zich niets aangetrokken van deze resolutie en de herhaalde oproep die de Veiligheidsraad eerder deze week deed. Ook het ministerie van Buitenlandse Zaken in Beiroet bestempelde de resolutie als ,,een ernstige inmenging'' in binnenlandse aangelegenheden.

Hariri, die zijn fortuin verdiende in de bouw en over veel zakelijke contacten beschikt in het Midden-Oosten, was premier van Libanon sinds 1992, met een onderbreking van 1998 tot 2000. In 1998 trad hij ook terug na een verloren machtsstrijd met Lahoud. Maar na grote winst bij parlementsverkiezingen in 2000 moest Lahoud hem weer benoemen tot premier.