Kan Sharon zijn toezegging waarmaken?

Naar aanleiding van het artikel van E.P. Wellenstein `Hoe gaan we straks verder in de wereld?' (NRC Handelsblad, 18 oktober) neem ik steeds weer met verbazing kennis van de uiterst naïeve opvatting dat, om tot een oplossing van het Palestijns-Israëlisch conflict te komen, de oprichting van een Palestijnse staat binnen de mogelijkheden ligt. Deze twee-statengedachte die door alle landen wordt gepropageerd behalve door het meest betrokken land Israël, is mijns inziens een alibi voor de impotentie van de wereld om een oplossing te vinden.

De recente uitspraak van Dov Weissglas, een persoonlijke adviseur van premier Sharon, laat voor de goede lezer aan duidelijkheid niets te wensen over. Daarin stelt hij duidelijk dat er aan een aparte Palestijnse staat voorlopig (?) niet te denken valt.

Voor mij, die sinds jaren eerst met Shimon Peres en later in de Palestijnse gebieden gewerkt heb en nog werk, is het maar al te duidelijk dat, nog los van de nog in aanbouw zijnde muur, de zich steeds uitbreidende nederzettingen (het betreft intussen circa 400.000 kolonisten) en de scheiding van Gaza en de West Bank een aaneengesloten gebied frustreren en dat zou toch nodig zijn voor een staat.

Mocht men de illusie hebben deze nederzettingen te ontruimen, dan is de huidige toestand met betrekking tot die nederzettingen in Gaza (circa 8.000 kolonisten) symptomatisch. Het is nog helemaal de vraag of Sharon de toegezegde ontruiming van Gaza kan waarmaken.

Hoe zou het dan moeten bij een ontruiming van de West Bank? Zou het dan niet tot een burgeroorlog komen en heeft Israël dat er voor over?