Schwarz

De Spaanse alternatieve rockscene is er een om in de gaten te houden. Dat gaat uitstekend via het Astro-label dat sinds twee jaar in Nederland wordt vertegenwoordigd. Krautrock, artrock, postrock: het zijn niet de meest gangbare vormen van rockmuziek waarin de groep Schwarz zich wentelt. Goed is het wel, de kunstzinnige mengelmoes van mechanische ritmes en atmosferische bevlogenheid van hun cd Arty Party met een grappig, Picasso-esk hoesontwerp. Ergens tussen het Duitse Neu! en het Amerikaanse Tortoise begint hun beheerste zoektocht naar de ziel van mechanische gonsmuziek, Kraftwerkiaans en retro-futuristisch gespeeld op een traditioneel instrumentarium van bas, drums en orgel. Met rudimentaire Engelstalige zang en aanzwellende nummers veroorzaakt het drietal uit Madrid een bedwelmend, psychedelisch effect dat ontstijgt aan de belofte van titels als Droning forever en Psychotic hypnotic. De spanning wordt meeslepend opgebouwd van zacht naar hard en van minimaal naar bombastisch, met onvermoede draagwijdte voor een groep die zich zo ver van het epicentrum van de Anglo-Amerikaanse rockmuziek bevindt. Geografisch zowel als artistiek, want zoals Schwarz kan alleen een temperamentvolle Spaanse band klinken.

Schwarz: Arty Party (Astro/distr. Sonic Rendezevouz)