`Rent-a-friend past heel goed in Delhi'

De Indiase prins Upendra Singh wil Nederlandse films in India overdraaien. `Costa!' in Goa en `Interview' in een paleis in Rajasthan.

Een snelle blik op zijn Rolex en dan zegt de prins: ,,Ik heb alle tijd. Ik doe niet aan kantoortijden. Ik heb geen baan''

Prins Upendra Singh, telg van een 600 jaar oude Maharadhja dynastie uit Rajasthan en sinds een half jaar zelfbenoemd ambassadeur van de Nederlandse film in India. Straks moet hij naar een polowedstrijd. ,,Maar die begint pas over drie uur.''

De 39-jarige Singh, jeans en blazer met goudgekleurde knopen waarop het familiewapen prijkt, is in het Hyatt Hotel in New Delhi neergestreken om gesprekken te voeren met de Nederlandse regisseur Eddy Terstall en tussenpersoon (,,Ik breng filmmakers en financiers bij elkaar'') Liesbeth van Dijk. Samen zullen ze voorbereidingen treffen voor de Indiase remake van Terstalls film Rent-a-friend met Indiase acteurs. Deze komedie, uit 2000, gaat over een kunstschilder die in een grote stad een verhuurbedrijf van vrienden begint zal de Nederlanders door ,,de jungle van Bollywood'' leiden.

,,Het is eigenlijk een hobby. In India heb je te maken met twijfelachtige zakenmensen. Als je niet oplet word je genadeloos bedonderd. Je moet de juiste mensen kennen. Ik wil daarbij helpen'', zegt hij bescheiden.

Daarom heeft hij ook Rahul Roy, een oude vriend van kostschool, uit Mumbai laten overkomen. Roy is acteur, een grootheid in Bollywood. Hij moet op straat de fans van zich afslaan. Roy heeft een groot aantal titels van typische Indiase kaskrakers, veel zang en dans, achter zijn naam staan. ,,Als acteur ken ik bijna iedereen in de business, van distributeur, tot producent. Ik weet hun prijzen, en wat ze leveren. Het zal geen probleem worden om geld te vinden voor het maken van deze Nederlandse films.''

Zes maanden geleden ontmoette de prins via een vriend, eveneens een kostschoolgenoot, filmintermediair Liesbeth van Dijk in India. Ze raakten in gesprek. Een van de onderwerpen: Nederlandse films. Het leek Singh wel ,,een leuk plan'', om remakes van moderne Nederlandse films te helpen produceren. ,,Ik kom al zeventien jaar in Nederland omdat ik er goede vrienden heb wonen. Vroeger kwam ik er voor de feestjes en voor het drinken, nu voor mijn vrienden.''

Singh is een man van projecten, zegt hijzelf. ,,Morgen vlieg ik naar Hong Kong, om te kijken naar mogelijke investeringen in gasprojecten. En mijn volgende project is de politiek. Over vijf jaar wil ik in het parlement van India zitten.'' En ergens daartussen moet dus de Indiase Rent-a-friend worden gemaakt.

Als de remake van Terstalls film slaagt, volgen ook andere Nederlandse producties als het aan Singh ligt. De strandfilm Costa! van Johan Nijenhuis en Interview van Theo van Gogh. ,,Een film als Costa gaat over zee, uitgaan en jongeren'', zegt Singh. ,,Die kan je zo schieten op locatie in Goa (een voormalig hippieparadijs in India, red.). De dialogen moeten alleen iets gevatter en meer diepgang krijgen zodat het ook dertigers zal aanspreken.''

Voor de remake van Interview heeft de prins ook al een locatie in gedachten. Ditmaal ontmoeten de elitaire vooringenomen journalist en de soapster elkaar niet in het flatje van Katja Schuurman, maar in een van de paleizen van de familie Singh in de Indiase deelstaat Rajasthan. Om de film wat extra `glamour' te geven. Singh heeft Theo van Gogh al ontmoet om over de plannen te praten. ,,Ik dacht dat ik gek was, maar hij is nog gekker.''

De vraag is of het Indiase publiek geïnteresseerd is in films naar Nederlandse scenario's. Geen dans, geen zang, maar wel heel veel gepraat. O, er is zeker een markt voor, denkt Bollywood-acteur Roy. ,,Het leven in grote steden heeft overal ter wereld dezelfde kenmerken. Een film als Rent-a-friend zou kunnen gaan over jonge moderne mensen in bijvoorbeeld Delhi, die misschien afwillen van de druk en verwachtingen van familie – in India zijn de familiebanden nogal sterk. Zij gaan op zoek naar vrienden die hun accepteren zoals ze zijn en terechtkomen bij een verhuurbedrijf van vrienden.''

Natuurlijk zijn er grenzen waar de Nederlandse regisseurs tegen aan zullen lopen bij het maken van films in India. Naaktscènes zijn verboden. En ook het beledigen van religies is taboe op het Indiase doek. Dat maakt allemaal niet zo veel uit, zegt de prins. ,,Nederlandse films zijn minder religieus, en vrouwen spelen vaker sterke geëmancipeerde karakters. Dat zul je niet snel zien in de Indiase film. Dat maakt het alleen al interessanter.''