Joke Smit school

Regionale onderwijscentra, ROC's, zijn in het leven geroepen om ervoor te zorgen dat het middelbaar beroepsonderwijs wordt afgestemd op de economische activiteiten in een bepaalde regio. Naast het beroepsonderwijs verzorgen de ROC's ook inburgeringscursussen voor immigranten. Zij doen dit in opdracht van de gemeenten die daar geld voor krijgen van de rijksoverheid. Zoals u ongetwijfeld weet, is besloten die inburgering voor een deel te laten plaatsvinden in het land van herkomst. Dus valt er in eigen land minder in te burgeren, dus krijgen de gemeenten daar minder geld voor en dus gaat er ook minder geld naar de ROC's om die cursussen te bekostigen. Tot zo ver is het allemaal duidelijk en ook heel goed te begrijpen, vind ik.

Dat die inburgering wordt verzorgd door de ROC's komt u misschien wat vreemd voor, want die activiteit heeft natuurlijk niets te maken met beroepsonderwijs voor de regionale arbeidsmarkt. Maar ja, waar had men die cursussen anders onder moeten brengen? Ik zou het niet weten. Onbegrijpelijk is het dus niet dat werd gekozen voor de ROC's.

Naast de inburgeringscursussen heeft men indertijd nog een andere vorm van onderwijs, waar men evenmin raad mee wist, ondergebracht bij de ROC's, namelijk het onderwijs voor volwassenen. Leerlingen van 18 jaar en ouder kunnen daar terecht voor een mavo-, havo-, of vwo-diploma. De Joke Smit school in Amsterdam is zo'n school voor tweede-kans-onderwijs. Deze onderwijsinstelling is ondergebracht bij het ROC Amsterdam. Wat nu heeft dit soort onderwijs van doen met de veranderingen op het gebied van inburgeringscursussen? Het antwoord is: helemaal niets, maar wonderlijk genoeg blijkt het bestuur van het ROC Amsterdam dit heel anders te zien. Dat heeft namelijk het volgende bedacht: Als we minder geld krijgen voor inburgeren, moeten we bezuinigen. Als we dat doen op die inburgering, dan is dat zielig voor de mensen die daar werken, maar als we nu ook bezuinigen op het onderwijs voor volwassenen, is het voor de medewerkers van beide instellingen zielig, maar niet zo erg vreselijk zielig als anders het geval zou zijn. Kortom, het ROC Amsterdam krijgt minder geld voor inburgeren omdat er minder ingeburgerd hoeft te worden, dus gaan ze ook minder onderwijs geven aan volwassenen.

U begrijpt dat de mensen van de Joke Smit school dit niet snappen. Maar het bestuur van het ROC redeneert doodleuk: we krijgen minder geld voor educatie, we verzorgen twee vormen van educatie en dus krijgen die allebei minder. Om te kunnen snappen hoe onzinnig deze redenering is, moet je meer weten over de redenen waarom er minder geld komt, dat het niet gaat om een algemene bezuiniging, maar om de inkrimping van bepaalde activiteiten. En dat het dan ook logisch is dat er minder geld gaat naar die gekrompen activiteiten en niet naar andere die daar niets mee te maken hebben.

Ik heb u niet eens verteld hoe verschrikkelijk belangrijk het werk van de Joke Smit school is. Het helpt elk jaar talloze jongvolwassenen aan een diploma, jongeren van wie de ouders niet het geld hebben voor de intensieve begeleiding van een Luzac College.

Scholen zoals de Joke Smit school horen natuurlijk helemaal niet thuis bij een ROC. Omdat hun activiteiten op een heel ander vlak liggen dan op dat van het beroepsonderwijs is het voor die instellingen een Fremdkörper waar ze, zoals dit voorbeeld duidelijk maakt, geen enkele affiniteit mee hebben. Men zou er dan ook verstandig aan doen dergelijke scholen onder te brengen bij het reguliere voortgezet onderwijs.

lgm.prick@worldonline.nl