Dik zijn (5)

Waar zijn zij, die honderdduizenden te dikke mensen waarover u in uw artikel rept? Ik ben dagelijks op straat en maak gebruik van het openbaar vervoer. Hoe ik ook speur, ik zie ze niet. Evenmin in de concertzalen, loketten, openbare instellingen. Ook in de parken of zwembaden, nergens is het mij opgevallen dat het overal uitpuilt van te dikke mensen. Natuurlijk zijn er dikke mensen. Die waren er altijd. Het is de zoveelste hysterie die, aangemoedigd door een paar excentrieken, klakkeloos door iedereen wordt overgenomen. Het is begonnen met het zogenaamde politiek correct denken, daarna het vermeende racisme. Vervolgens kwamen de rokers aan de beurt. En nu de zogenaamde te dikke mensen. De betutteling weet van geen ophouden. Dan komt een zekere mijnheer Brug ons nog eens fijntjes uitleggen wat we wel of niet dienen te eten. Van al dat gebazel en getuitel zou men van ergernis juist dik worden.

Ik kom uit een boerenfamilie. Ons hoofdgerecht was spek en veel zuivel en aardappelen. Wij aten alles zonder er bij te denken of het te veel calorieën (het woord kenden wij niet eens) bevatte of dat men er te dik van werd. We bereikten bijna allen een gezegende ouderdom. Ook in onze uitgebreide kring familie en kennissen, die leefden zoals wij, ben ik nimmer een te dik persoon tegengekomen. Wat in Nederland wel een probleem is, is de arrogantie van het toenemende aantal betweters.