Verliezersvictorie

Traag broeit het ongenoegen. Terwijl rondom hem de loopgravenoorlog over ziektekostenverzekeringen, prepensioenen en andere verworvenheden van de moderne verzorgingsstaat in alle hevigheid woedt, schuift Kantoorman iedere dag met dezelfde dinsdagochtenduitdrukking op zijn gezicht aan aan z'n bureau op de achtste etage. Hij draait z'n uren, maakt z'n grapjes en z'n afdelingsrondjes. Maandelijks de bijschrijving voor geleverde diensten, inflatiecorrectie inbegrepen. Gewaardeerd collega met voorstadhuis, vrouw en twee kinderen, lease-auto met parkeerplek, niet alarmerend buikje. Kantoorman doet z'n stropdas recht en nipt aan de automatenkoffie: alles is dik in orde. Behalve dan dat de voorbije jaren een groot gapend gat lijken. In de spiegel van het personeelstoilet vallen hem de slijtplekken van z'n vaalblauwe colbertje op, en terwijl hij langs de ontvangstbalie terugloopt naar zijn afdeling schat hij de leeftijd van de prille brunette die het uitzendbureau als receptioniste heeft gestuurd. Even ongevraagd als ongewild roert zich diep in Kantoorman een oerdrift, en woelt dat knaagdiertje dat hij misschien, als alles niet dik in orde was, misschien wrevel zou kunnen noemen.

Zo ongeveer is de geestesgesteldheid van Lester Burnham (Kevin Spacey), de uiterst anonieme voorstadbewoner die in Sam Mendes' gitzwarte tragikomedie American beauty het ijzer van zijn midlifecrisis met handen wil breken en zich fit traint voor een schoolmeisje. Lester is evenveel (n)iemand als de meeste van zijn leeftijdgenoten, ploegt in een breinceldodend alledagritme voort en kijkt als van een afstand naar zichzelf en zijn deprimerende leven. Arme Lester. Evenals zijn miljoenen broeders in kantoortorens overal ter wereld valt hij niet te benijden en gezien de ras voortschrijdende vergrijzing (sic) moet de midlifecrisis binnen afzienbare tijd welhaast epidemische omvang aannemen. Ondertussen gniffelt Kantoorman op de sofa – echtgenote en biertje binnen handbereik, kinderen in bed, het weekend is begonnen – om de victorieuze neergang van die kleurloze sufferd in American beauty. Kantoorman weet één ding heel zeker: deze film gaat niet over hem, maar over anderen. Zijn gedachten dwalen af naar het hippe bloesje van de uitzendreceptioniste. Dat vaalblauwe colbertje moet maar 's vervangen worden.

American beauty (Sam Mendes, 1999, VS), Net 5, 21.05-23.15u.