Syndicaat start leuk

Het eerste half uur van The house of Yes door Theatergroep Het Syndicaat heerst er een opwindende spanning tussen beeld, spel en taal. Alles is groen, de doeken die in een halve cirkel op het toneel hangen, de banken en ook het wanstaltige bed. De personages stappen met afgemeten pasjes door die ongezond ogende ruimte, terwijl oneliners in rap tempo hun mond verlaten. Het spel zit tussen stijf en gestileerd in, als soapacteurs in een speelfilm, waardoor je het gevoel krijgt dat ze iets anders bedoelen dan ze zeggen.

Vooral zoon Marty schijnt oprecht te willen dat zijn verloofde Lesly, een rechtlijnige schone met een hysterisch lachje, een warm welkom krijgt. Ook al weet hij dat tweelingzus Jacky O. al ruim twintig jaar alleenrecht op hem doet gelden en aangezien ze krankzinnig is ook tal van middelen heeft om dat aan Lesly duidelijk te maken. Ook broertje Anthony roert zich, terwijl de moeder des huizes 's nachts als een dronken heks door het huis dwaalt.

Het script komt van Wendy Macleod en werd in 1997 verfilmd door Mark Waters. Regisseur Daniëlle Wagenaar gebruikte voor deze jongerenvoorstelling vooral de dialogen en doorsneed het spel met knap gecomponeerde muzikale intermezzi van Ivar van Urk. Jammer dat na het eerste half uur de vaart eruit raakt, omdat niet alle acteurs het tempo van hun eigen taal kunnen bijhouden. Vanaf dat moment blijven alleen de allergrappigste zinnen overeind. Wat rest is een zoetzuur verhaal over een gestoord Amerikaans gezin en dat is niet iets waar een doorgewinterde tv-hanger van opkijkt.

Voorstelling: The House of Yes door Het Syndicaat. Regie: Daniëlle Wagenaar. Vanaf 14 jr. Gezien: 14/10 Theater Bellevue, Amsterdam. Tournee t/m 13/12. Inl. 020-616 8744.