Beltoon-troubadour

Guus Middag luistert naar Nederlandstalige liedjes. Vandaag naar `Ringtone' van Alain Clark.

Eerst waren er liedjes. En toen werden, om een lang verhaal kort te maken, de mobieltjes uitgevonden. En toen was er iemand die bedacht dat het handig was als niet alle mobieltjes dezelfde riedel lieten horen bij het overgaan. En toen verzon iemand dat je voor die herkenningsriedel ook de melodie van bestaande liedjes zou kunnen gebruiken. Zo was dan in ultrakorte tijd de ringtone-industrie geboren, met voor elk moment en voor elke gebruiker en voor elke dag een nieuwe riedel. De jongste hits en hoogtepuntjes uit de klassieke muziek. Heavy-metal-dreunen en kinderliedjes. Scheten en boeren. En, leuk voor in een volle trein: klaarkomgeluiden.

Eerst moesten de platenmaatschappijen treurig vaststellen dat de verkoop van cd's terugliep, omdat iedereen zijn muziek gratis via internet binnenhaalde. Maar korte tijd later merkten ze dat er op de ringtone-markt geld viel te verdienen. Voor een liedje wilde niemand meer betalen, maar voor de driesecondenriedel van datzelfde liedje weer wel. De platenverkoophitparade was nog maar net vervangen door de downloadhitparade, en kon nu al weer vervangen worden door de ringtonehitparade.

Een slimme componist verzint nu dus liedjes die gemakkelijk verriedeld kunnen worden. Zo'n componist is Alain Clark, Nederlandstalig zanger. Samen met Eric van Tijn en Jochem Fluitsma schreef hij het Nederlandstalige liedje `Ringtone'. Het begint met een ringtone, het gaat over een ringtone, en het hoopt waarschijnlijk hierna als populaire ringtone te eindigen. Het liedje als reclame voor de verkorte versie van zichzelf.

Zanger Alain begint maar eens met het opsommen van allerlei merken en mogelijkheden op de markt van de mobiele telefonie. Dat levert mooie tekst op: ,,KPN, Vodafone, maakt niet uit, 06'' is de sterke beginregel. Even later: ,,SMS, i-mode, Bluetooth, MMS, e-mail''. Ook heel sterk. Alsof hij voorleest uit een reclamefolder: ,,Op je werk, op school, in de trein, in je bed,/ in de auto kan het ook, met je handsfree set,/ in de bus, in de tram, op de fiets'' enzovoort. Voor wie het nog niet wist: mobiel telefoneren kan overal. Ook wijst hij ons, in hetzelfde funky tempo, op de mogelijkheden van voicemail, opwaarderen, trilfunctie en wat te doen in geval van diefstal: ,,Is je telefoon gestolen moet je hem laten blokkeren.''

Waarom al deze nuttige tips? Het is allemaal gratis info die wordt meegeleverd bij een andere, veel belangrijkere boodschap: Alain heeft zelf een ringtone gemaakt en die wil hij nu zijn liefje aanbieden. Vroeger veroverden de troubadours hun verre geliefde met een liefdeslied. Dit is de moderne variant: een leuk en aanstekelijk beltoontje van acht bliepjes, ,,speciaal voor jou gemaakt meisje, jouw eigen telefoonwijsje''.

De rest van het lied is hij vooral doende om zijn liefje duidelijk te maken dat zij dan wel altijd bereikbaar moet zijn, zodat zij steeds opnieuw zijn speciale ringtoon kan horen: ,,Dus als-ie gaat en je hoort dit lied:/ neem 'm op, want ik ben 't met m'n beltoonbeat.'' De ondertoon is ongeduldig, op het chagrijnige af (,,en ik maar bellen, hè, verdomd''). Het liefst zou Alain zijn wijsje er bij haar instampen, zodat het ,,blijft hangen in je hoofd als je slapen gaat''. Zo gaat de reclamefoldertekst via een liefdeslied al bijna over in een stalknummer: ,,neem 'm op, neem 'm op, neem 'm op.''

Dit speciaal voor zijn vriendin gemaakte beltoontje is nu door iedereen te bestellen. Je zou er Alain zelf ook even mee kunnen bellen. Zijn telefoonnummer? Dat wordt genoemd in het lied.

Een fragment van `Ringtone' van Alain Clark is te beluisteren via www.nrc.nl