Zelfs geen directeurenspits

Bij de verkeerspolitie in Driebergen was vanmorgen iedereen paraat, maar het bleek niet nodig. ,,Onze leiding trapt er bij elke staking weer in, maar ze hebben geen keus''.

De briefing om zes uur is kort en zakelijk, als in een politiefilm. Afwachtende agenten, plastic bekertjes met koffie in de hand. ,,Zorg dat de meldkamer altijd weet waar je bent, ook als je even rust'', zegt de commandant van de verkeerspolitie tegen de verzamelde agenten. ,,We moeten snel beschikbaar zijn op de stations, mocht daar onverhoopt chaos ontstaan.''

Op het hoofdkantoor van het Korps Landelijke Politie Diensten (KLPD) in Driebergen zijn vandaag ook agenten van de spoorwegpolitie aanwezig. Zij staan de verkeerspolitie bij tijdens de ochtendspits. Het KLPD heeft niet de gebruikelijke zeventien, maar 58 surveillancewagens ingezet om het verkeer door de ochtendspits te loodsen. De meldkamer in Driebergen is maximaal bezet. In teams van twee verdelen de agenten zich over de belangrijkste snelwegen.

Maar de rode remlichten die rond kwart voor zeven in beeld komen als de wagen van Rob de Klein en Ruud van Manen het knooppunt Hoevelaken bij Amersfoort nadert, zijn niet het begin van een verkeerschaos. Het is de dagelijkse file voor aansluiting tussen de A28 (Utrecht-Zwolle) en de A1 (Amersfoort-Amsterdam), zij het dat deze file er een uur eerder staat dan normaal.

De elektronische borden boven de weg doen hun werk. Zodra de gemiddelde snelheid richting de zeventig kilometer per uur daalt, manen ze de automobilisten met knipperende lichten hun snelheid aan te passen. Eerst naar zeventig, bij het volgende bord naar vijftig kilometer per uur. De Klein stuurt de wagen de vluchtstrook op. Het zwaailicht gaat aan (,,even een lampje aan'') en de wagen ,,trekt de file mee'', door net iets sneller te rijden dan het verkeer. ,,Het is een baken in het donker voor de weggebruikers. Zo halen we de grootste snelheidsverschillen er uit. Die veroorzaken de meeste aanrijdingen'', legt Van Manen uit.

De rondes langs Nijkerk, Harderwijk en Barneveld leveren overal hetzelfde beeld op: volle afslagen richting Utrecht en Amsterdam, maar geen langere files dan normaal. Het team moet alleen ingrijpen bij een ,,kop-staartbotsinkje'' door onoplettend rijden in de file, een ongeduldige bestuurder die inhaalt over de vluchtstrook en een boer op een tractor die niet wist dat hij tijdens de spits niet in de berm mag hooien.

,,Onze leiding trapt er bij elke staking weer in, maar ze hebben geen keus'', stelt Van Manen vast. Ook de ,,directeurenspits'', de latere verkeersdrukte rond half negen, levert geen grote probemen op. Om half tien is het voorbij en keert de wagen terug naar Driebergen, tijd voor koffie.