Jongerenliefde met fatale afloop

Meestal wordt een historische film gemaakt om een parallel met het heden via een omweg een plaats te geven. In de Duitse film Liebe in Gedanken is dat niet anders. Het is de verfilming van de Steglitzer Schülertragödie van 1927, toen een jonge student de minnaar van zijn zus doodschoot en vervolgens zichzelf het leven benam. In diverse interviews geeft regisseur Achim von Borries aan dat hij geen interesse had om de zoveelste dure kostuumfilm te maken. De overeenkomsten met het heden liggen dan ook voor het oprapen in Liebe in Gedanken. De jonge studenten vieren een weekend lang feest in het zomerverblijf van de ouders van Günther en Hilde. Dat gaat gepaard met de nodige drank en drugs. Ze drinken absint (toen net zo legaal als nu), schieten met een pistool op wat bomen (toen net zo illegaal als nu) en hopen in hun roes de andere sekse te verleiden tot wat gerommel onder het loof. Liefde en seks is van alle tijden. Evenals jong hedonisme. Dat lust en passie soms leiden tot verwarring in de net de pubertijd ontstegen hoofdjes is ook al universeel. De dromerige Paul (Daniel Brühl) houdt van Hilde, die weer het liefst vrolijk en vrij met de ex-minnaar van haar broer vrijt. Iedereen raakt verstrikt in zijn eigen gevoelens. Geluk kan slechts enkele momenten duren. Onschuld gaat verloren.

Van de afwerking van dit wat obligate verhaal moet de film het niet hebben. Regisseur Von Borries studeerde af met de film England!, een vooral op sfeervolle beelden drijvende film. In Liebe in Gedanken lijkt het verhaal dat hij moet vertellen dan ook een beetje in de weg te zitten. Von Borries' beelden zijn ook eerder tijdloos dan historisch gebonden. Een zonovergoten landweggetje naar het zomerhuis, het dromerig staren naar de toppen van bomen, het terloops aanraken van Hildes dijbeen door Paul, een rimpelloos meertje waarop Paul en Hilde gaan varen, gordijnen die zachtjes heen en weer bewegen, beschenen door het zachte kaarslicht in het verweerde huis. Deze broeierige en landerige sfeer geeft Von Borries goed weer. De film kent ook vele kleine, mooie momenten. Een zwempartij met Hilde en Paul, die om elkaar heen zwemmen, wordt gefilmd als het begin van een shoot-out, de latere shoot-out alvast aankondigend. Het shot van de eenzame Paul die gedesillusioneerd door het bos loopt, na een nacht met de vriendin van Hilde, spreekt boekdelen. Maar dan neemt het plotmechanisme het weer over. Iets waar Von Borries duidelijk minder in geïnteresseerd is. O ja, er moet een verhaal worden verteld. Dan wreekt zich het feit dat Liebe in Gedanken eigenlijk een opdrachtfilm is, en geen persoonlijk project. Von Borries werd door een producent ingehuurd, herschreef het al bestaande script – gebaseerd op een boek over de Steglitzer tragedie – maar kon het project zich net niet helemaal eigen maken. Alsof z'n hart er niet genoeg in zit. En dat merk je, ondanks de vaak mooie, puur visuele blijken van filmisch talent.

Liebe in Gedanken (Was nützt die Liebe in Gedanken). Regie: Achim von Borries. Met: Daniel Brühl, August Diehl, Anna Maria Mühe, Thure Lindhardt, Jana Pallaske. In: Kriterion, Amsterdam; Chassé, Breda; Concordia, Enschede; Lux, Nijmegen; Lantaren/Venster, Rotetrdam; LHC, Utrecht.